Young Professionals - Typesetter

It’s getting old, what with the dark and drugs in the fold, the dogs in their

heat and the ace up my sleeve and the hole in the house where the couch used to

be.

So shallow, there’s no point to remember all the hollow sins we commit in the

places we live cuz I am one fucking fortunate fortunate son who isn’t usually

one to mind sitting here in the twilight.

But someone said we could get away.

I don’t think I believe them but if that’s the case I know I would.

So it’s the fucking daytime, I’ve been told it’s beautiful outside.

Nice day for a bike ride.

FYI, I don’t think you’ll catch me anymore around here.

We’re all broken records.

Humming all the same songs all the time rather than change the track and

pretend not to laugh when someone suggests «you could be anything you want.

«Is it so naive to believe there are those who truly just want what’s best for

us?

Or is the hope that I hold to make more of these bones just nostalgia where

youth once stood?

It’s not a lot, but it’s what I got and maybe more than I should.

So where’s the fallout?

They don’t know a thing about retribution, condemnation or forgiveness,

just self-exemption.

And when you go out, just know I’ve thought all the sums of our parts and our

heart to hearts, and I truly believe in what we can become.

Het wordt oud, wat met het donker en drugs in de kudde, de honden in hun

warmte en de aas uit mijn mouw en het gat in het huis waar de bank vroeger was

zijn.

Zo oppervlakkig, het heeft geen zin om alle holle zonden die we in de wereld begaan te onthouden

plaatsen waar we wonen, want ik ben een verdomd gelukkige gelukkige zoon die dat meestal niet is

een gedachte om hier in de schemering te zitten.

Maar iemand zei dat we weg konden komen.

Ik denk niet dat ik ze geloof, maar als dat het geval is, weet ik dat ik dat zou doen.

Dus het is verdomme overdag, er is mij verteld dat het buiten prachtig is.

Mooie dag voor een fietstocht.

Ter info, ik denk niet dat je me hier meer zult zien.

We zijn allemaal gebroken records.

De hele tijd dezelfde nummers neuriën in plaats van het nummer te veranderen en

doe alsof je niet lacht als iemand suggereert dat je alles zou kunnen zijn wat je maar wilt.

«Is het zo naïef om te geloven dat er mensen zijn die echt alleen maar willen wat het beste voor is?

ons?

Of is de hoop die ik koester om meer van deze botten te maken gewoon nostalgie waar

jeugd ooit stond?

Het is niet veel, maar het is wat ik heb en misschien meer dan zou moeten.

Dus waar is de neerslag?

Ze weten niets van vergelding, veroordeling of vergeving,

gewoon zelfontheffing.

En als je uitgaat, weet dan dat ik heb nagedacht over alle sommen van onze delen en onze

van hart tot hart, en ik geloof echt in wat we kunnen worden.