Lapsed Asshole - Typesetter

Take what you want and push it away.

There never has been any such thing as better days.

The myths that we’ve inherited are broken templates for normalcy and happiness,

whatever that is.

I’ll have no fucking part of it.

So looking back you don’t like what you see?

No worries, we’ve all logged a few miles down on our knees.

So you’re transcending the hyperbole?

Slogans beget community?

Oh please, don’t bullshit me, Pharisee.

All false idols are felled and forgot eventually.

All privilege finds itself accountable to history.

Wrought from shame, brought to blame — a collective sigh, «oh, what were we

thinking?»

You’re a shudder in an otherwise improving tale;

a coffin nail.

There’s no such thing as better days.

Pak wat je wilt en duw het weg.

Er is nooit zoiets geweest als betere dagen.

De mythen die we hebben geërfd zijn gebroken sjablonen voor normaliteit en geluk,

Wat het ook is.

Ik wil er verdomme geen deel van uitmaken.

Dus terugkijkend vind je het niet leuk wat je ziet?

Geen zorgen, we hebben allemaal een paar kilometer op onze knieën gelogd.

Dus je overstijgt de overdrijving?

Slogans brengen gemeenschap voort?

Alsjeblieft, hou me niet voor de gek, Farizeeër.

Alle valse afgoden worden geveld en uiteindelijk vergeten.

Alle privileges leggen verantwoording af aan de geschiedenis.

Vervaardigd uit schaamte, de schuld gegeven - een collectieve zucht, "oh, wat waren we

denken?»

Je bent een huivering in een verder verbeterend verhaal;

een doodskistspijker.

Er bestaat niet zoiets als betere dagen.