Limonakis - Tulsa

«Bienvenida» decía el cartel

Aunque allí nadie me podía ver

Les dije «oigan, ¿tienen algo de beber?»

Y su indiferencia mató mi sed

Unos juegan en la mesa al ajedrez

Unos niños se pelean por quien tiene que hacer

De mujer… esta vez…

Nadie quiere…

Parece que una roca me presta atención

Así que le cuento mis penurias con el amor

Me dice «has llegado al sitio indicado»

Aquí vivimos todos anestesiados, felices, sin dolor

Ha venido el herrero a ponerme

Herraduras de oro en los pies

Y me da la oportunidad de correr…

Ya no puedo…

Defender un paso atrás

Y Neptuno me dice que no me dolerá

Se lleva las manos a la boca

Se saca los dientes y me dice:

«tómalos, con ellos te reirás»

Mientras me engulle el mar

Y mi piel se pudre de sal

Tengo la sensación de estar en otro mundo

"Welkom" zei het bord

Hoewel daar niemand me kon zien

Ik zei "hey, heb je iets te drinken?"

En jouw onverschilligheid leste mijn dorst

Sommigen schaken aan tafel

Sommige kinderen maken ruzie over wie het moet doen

Als vrouw... deze keer...

Niemand wil…

Het lijkt erop dat een steen aandacht aan mij schenkt

Dus ik vertel haar mijn ontberingen met liefde

Het zegt me "je hebt de juiste plek bereikt"

Hier leven we allemaal verdoofd, gelukkig, zonder pijn

De smid is gekomen om me te zetten

gouden hoefijzers op voeten

En het geeft me de kans om te rennen...

Ik kan niet meer…

een stap terug verdedigen

En Neptunus zegt me dat het geen kwaad kan

Hij legt zijn handen voor zijn mond

Hij trekt zijn tanden uit en zegt me:

"neem ze, met hen zul je lachen"

terwijl de zee me opslokt

En mijn huid rot van het zout

Ik heb het gevoel in een andere wereld te zijn