September - the Shins

Into this strange elastic world

Pontus kindly gave up a pearl

Of his eternal stone and mud

And ain’t she lovely bone and blood

Born of the sea

A thousand miles away from me

A court of angels, a ward of the sun

A future forming, a curse undone

Under our softly burning lamp she

Takes her time

Telling stories of our possible lives

And love is the ink in the well when her body writes

I’ve been selfish and full of pride

She knows deep down there’s a little child

But I’ve got a good side to me as well

And it’s that she loves in spite of everything else

A song in the tree has distracted her mind

Some other curious form of life

Has made its presence to her known

And she coos so gently, soft and low

Her shining face in a million reflections

On tiny raindrops that fall in a veil

Over our city like notes from above

It overwhelms me, just ain’t that tough

Its not that the darkness can’t touch our lives

I know it will in time, but she’s no ordinary valentine

And now when the sun goes down she sheds her darling light

I’ve been selfish and full of pride

She knows deep down there’s a little child

But I’ve got a good side to me as well

And it’s that she loves in spite of everything else

In deze vreemde elastische wereld

Pontus gaf zo vriendelijk een parel af

Van zijn eeuwige steen en modder

En is ze niet prachtig bot en bloed?

Geboren uit de zee

Duizend mijl van mij vandaan

Een hof van engelen, een afdeling van de zon

Een toekomstige vorming, een vloek ongedaan gemaakt

Onder onze zacht brandende lamp ze

Neemt haar tijd

Verhalen vertellen over ons mogelijke leven

En liefde is de inkt in de put als haar lichaam schrijft

Ik ben egoïstisch en trots geweest

Ze weet dat er diep van binnen een klein kind is

Maar ik heb ook een goede kant

En het is waar ze van houdt, ondanks al het andere

Een liedje in de boom heeft haar geest afgeleid

Een andere merkwaardige vorm van leven

Heeft zijn aanwezigheid bij haar bekend gemaakt

En ze koestert zo zacht, zacht en laag

Haar stralende gezicht in een miljoen reflecties

Op kleine regendruppels die in een sluier vallen

Over onze stad zoals notities van bovenaf

Het overweldigt me, het is gewoon niet zo moeilijk

Het is niet dat de duisternis ons leven niet kan raken

Ik weet dat het op tijd zal gebeuren, maar ze is geen gewone valentijn

En nu als de zon ondergaat, werpt ze haar lieve licht

Ik ben egoïstisch en trots geweest

Ze weet dat er diep van binnen een klein kind is

Maar ik heb ook een goede kant

En het is waar ze van houdt, ondanks al het andere