Pink Bullets - the Shins

I was just bony hands of cold as a winter pole

you held a warm stone out new flowing blood to hold

oh what a contrast you were

to the brutes in the halls

my timid young fingers held a decent animal.

Over the ramparts you tossed

the scent of your skin and some foreign flowers

tied to a brick

sweet as a song

the years have been short but the days were long.

Cool of a temperate breeze from dark skies to wet grass

we fell in a field it seems now a thousand summers passed

when our kite lines first crossed

we tied them into knots

and to finally fly apart

we had to cut them off.

Since then it’s been a book you read in reverse

so you understand less as the pages turn

or a movie so crass

and awkardly cast

that even I could be the star.

I don’t look back much as a rule

and all this way before murder was cool

but your memory is here and I’d like it to stay

warm light on a winters day.

Over the ramparts you tossed

the scent of your skin and some foreign flowers

tied to a brick

sweet as a song

the years have seemed short but the days go slowly by two loose kites falling from the sky

drawn to the ground and an end to flight.

Ik was gewoon knokige handen van koude als een winterstok

je hield een warme steen uit nieuw stromend bloed om vast te houden

oh wat een contrast was jij

naar de bruten in de gangen

mijn schuchtere jonge vingers hielden een fatsoenlijk dier vast.

Over de wallen die je gooide

de geur van je huid en wat buitenlandse bloemen

vastgebonden aan een baksteen

zoet als een lied

de jaren waren kort, maar de dagen waren lang.

Koel van een gematigd briesje van donkere luchten tot nat gras

we vielen in een veld en het lijkt erop dat er nu duizend zomers zijn verstreken

toen onze vliegerlijnen elkaar voor het eerst kruisten

we hebben ze in knopen geknoopt

en om eindelijk uit elkaar te vliegen

we moesten ze afsnijden.

Sindsdien is het een boek dat je omgekeerd leest

dus je begrijpt minder naarmate de pagina's omslaan

of een film zo grof

en onhandig gegoten

dat zelfs ik de ster zou kunnen zijn.

Ik kijk in de regel niet veel terug

en helemaal voordat moord cool was

maar je herinnering is hier en ik zou graag willen dat hij blijft

warm licht op een winterse dag.

Over de wallen die je gooide

de geur van je huid en wat buitenlandse bloemen

vastgebonden aan een baksteen

zoet als een lied

de jaren leken kort, maar de dagen gaan langzaam door twee losse vliegers die uit de lucht vallen

naar de grond getrokken en een einde aan de vlucht.