Transit - The Receiver, Böhm

Tell me, always ancient

Why it was then, why you came in so quickly

Right when my home, my home was uninviting.

Tell me, ancient

All of it’s real and ready to be carried on undying.

So heavy this weight is a part of its charm,

So timeless the wait carries us on.

If I go, if you pass on

Call out my name, I will be calling yours.

Just ask me to stay, I will stay with you.

Ask me to wait, I’ll follow you into

All seasons full of color, all dials perennial.

I will stay with you.

Ask me to wait, I’ll never leave you alone.

All of our shadows annulled, all dials perennial.

Never faded and never cold.

Never buried and never mourned.

Always carried with this weight, such a part of its charm,

So timeless the wait carries us on in transit.

If we pass on

Just call out my name, I will be calling yours.

Vertel me, altijd oeroud

Waarom het toen was, waarom je zo snel binnenkwam

Precies toen ik thuis was, was mijn huis onuitnodigend.

Vertel me, oude

Het is allemaal echt en klaar om onsterfelijk te worden gedragen.

Zo zwaar dat dit gewicht een deel van zijn charme is,

Zo tijdloos dat het wachten ons voortzet.

Als ik ga, als jij doorgaat

Roep mijn naam, ik zal de jouwe noemen.

Vraag me gewoon om te blijven, ik zal bij je blijven.

Vraag me te wachten, ik volg je naar binnen

Alle seizoenen vol kleur, alle wijzerplaten meerjarig.

Ik zal bij je blijven.

Vraag me te wachten, ik laat je nooit alleen.

Al onze schaduwen geannuleerd, alle vaste wijzerplaten.

Nooit vervaagd en nooit koud.

Nooit begraven en nooit gerouwd.

Altijd gedragen met dit gewicht, zo'n deel van zijn charme,

Zo tijdloos voert het wachten ons verder tijdens het transport.

Als we doorgaan

Roep gewoon mijn naam, ik zal de jouwe noemen.