Spancil Hill - The Dubliners

Last night as I lay dreaming of pleasant days gone by My mind being bent on rambling to Ireland I did fly

I stepped on board a vision and I followed with the wind

And I shortly came to anchor at the cross of Spancil Hill

It being the 23rd June the day before the fair

When lreland’s sons and daughters in crowds assembled there

The young and the old, the brave and the bold their journey to fulfill

There were jovial conversations at the fair of Spancil Hill

I went to see my neighbors to hear what they might say

The old ones were all dead and gone and the young one’s turning grey

I met with the tailor Quigley, he’s a bould as ever still

Sure he used to make my britches when I lived in Spancil Hill

I paid a flying visit to my first and only love

She’s as white as any lily and as gentle as a dove

She threw her arms around me saying «Johnny I love you still

«Oh she’s Ned the farmers daughter and the flower of Spancil HiII

I dreamt I held and kissed her as in the days of yore

She said, «Johnny you’re only joking like many’s the time before»

The cock he crew in the morning he crew both loud and shrill

And I awoke in California, many miles from Spancil Hill

@Irish

Filename[ SPNLHL

ARB

===DOCUMENT BOUNDARY

Gisteravond, terwijl ik lag te dromen van aangename vervlogen dagen. Mijn geest was vastbesloten om naar Ierland te reizen. Ik heb gevlogen

Ik stapte aan boord van een visioen en ik volgde met de wind

En ik kwam al snel om te ankeren aan het kruis van Spancil Hill

Het is 23 juni, de dag voor de beurs

Toen de zonen en dochters van Ierland zich daar in groten getale verzamelden

Jong en oud, dapper en stoutmoedig hun reis te vervullen

Er waren gemoedelijke gesprekken op de kermis van Spancil Hill

Ik ging naar mijn buren om te horen wat ze zouden kunnen zeggen

De oude waren allemaal dood en weg en de jonge wordt grijs

Ik heb de kleermaker Quigley ontmoet, hij is nog steeds een rots in de branding

Natuurlijk maakte hij mijn britches toen ik in Spancil Hill woonde

Ik heb een vliegend bezoek gebracht aan mijn eerste en enige liefde

Ze is zo wit als een lelie en zo zacht als een duif

Ze sloeg haar armen om me heen en zei: "Johnny, ik hou nog steeds van je"

"Oh ze is Ned de boerendochter en de bloem van Spancil HiIII"

Ik droomde dat ik haar vasthield en kuste zoals in de dagen van weleer

Ze zei: "Johnny, je maakt maar een grapje zoals velen de vorige keer"

De haan die hij 's ochtends bemande, bemande hij zowel luid als schel

En ik werd wakker in Californië, vele mijlen van Spancil Hill

@Iers

Bestandsnaam [SPNLHL

ARB

===DOCUMENT GRENS