VIII - The Banner

You stand the cause of it all

You are the locusts that fall

You leave nothing behind

Hollow and barely alive

Your lips drank me dry

Now I struggle to rise

I saw you come as the dawn

Bringing light, bringing warmth

An inferno disguised

You summon sorrow and sin

And I let you in

Now I rot with my prize

You are a legion in black

I gave all all I had

You were not satisfied

Left it burnt to the ground

Left me deaf from the sound

Of your treacherous cries

Now I stalk the ashes of this poisoned earth

Inhaling only smoke of your poisoned words

Nothing to be salvaged, stolen dignity

No flesh, no blood, no sanity

Alone I’m forced to suffer in my agony

The demise I have called forth is the end of me

Jij staat aan de basis van dit alles

Jullie zijn de sprinkhanen die vallen

Je laat niets achter

Hol en nauwelijks levend

Je lippen dronken me droog

Nu heb ik moeite om op te staan

Ik zag je komen als de dageraad

Licht brengen, warmte brengen

Een inferno vermomd

Je roept verdriet en zonde op

En ik liet je binnen

Nu rot ik met mijn prijs

Je bent een legioen in het zwart

Ik heb alles gegeven wat ik had

Je was niet tevreden

Heb het tot de grond toe afgebrand

Liet me doof van het geluid

Van je verraderlijke kreten

Nu besluip ik de as van deze vergiftigde aarde

Alleen de rook van je vergiftigde woorden inademen

Niets te redden, gestolen waardigheid

Geen vlees, geen bloed, geen gezond verstand

Alleen ben ik gedwongen te lijden in mijn doodsangst

De ondergang die ik heb opgeroepen is het einde van mij