Vagabundo Iluminado - Tagore

Toda a negação é bem vinda

Venha correndo que eu cresço

Rasgue o jornal que não leio

Como um pedaço do mofo

Deixe a cereja pra mim

Que eu não lhe impressiono mais

Não vendo alegria

Não gosto do jeito que é o jeito do mundo

Não gosto de hora, tampouco segundo

Não compro cimento pra cobrir saudade

Sei de cor e salteado a identidade

Eu me confundo no uniforme

De um cordeiro perfeito

Eu me consolo pelo sentimento

Inteiramente próprio da verdade

Toda cama pede uma menina

Toda noite eu amanheço

Radiante pelo visto

Relutante pelo rosto

Sendo visto como o posto

Do modelo social

Todo dia é a mesma rotina

Toda a morte um recomeço

Todo sábio é o infinito

Todo vivo é meio morto

Faz de conta que o imposto

É mesada nacional

Eu me confundo no uniforme

De um cordeiro perfeito

Eu me consolo pelo sentimento

Inteiramente próprio da verdade

Um vagabundo iluminado pelo fogo no peito

Um coração apaixonado pelo sentimento cinza da cidade

E o que vier de loucura

Estacionado em pleno muro espacial

E o destino do futuro

Pendurado no seguro social

Toda a negação é bem vinda

Venha correndo que eu cresço

Rasgue o jornal que não leio

Como um pedaço do mofo

Deixe a cereja pra mim

Que eu não lhe impressiono mais

Não vendo alegria

Não gosto do jeito que é o jeito do mundo

Não gosto de hora, tampouco segundo

Não compro cimento pra cobrir saudade

Sei de cor e salteado a identidade

Eu me confundo no uniforme

De um cordeiro perfeito

Eu me consolo pelo sentimento

Inteiramente próprio da verdade

Elke ontkenning is welkom

Kom rennen, geloof ik

Verscheur de krant die ik niet lees

Als een stuk schimmel

Laat de kers voor mij

Ik maak geen indruk meer op je

geen vreugde zien

Ik hou niet van de manier waarop de wereld is

Ik hou niet van het uur of de seconde

Ik koop geen cement om nostalgie te verdoezelen

Ik ken het uit mijn hoofd en heb de identiteit overgeslagen

Ik raak verward in het uniform

Van een perfect lam

Ik word getroost door het gevoel

Helemaal waar van de waarheid

Elk bed vraagt ​​om een ​​meisje

Elke nacht word ik wakker

stralend door het visum

Terughoudend bij het gezicht

Gezien worden als de post

Het sociale model

Elke dag is dezelfde routine

Elke dood is een nieuwe start

Elke wijze man is oneindig

Alles wat leeft is halfdood

Stel je voor dat de belasting

Het is een rijkstoeslag

Ik raak verward in het uniform

Van een perfect lam

Ik word getroost door het gevoel

Helemaal waar van de waarheid

Een zwerver verlicht door het vuur in zijn borst

Een hart verliefd op het grijze gevoel van de stad

En alles wat voortkomt uit waanzin

Geparkeerd in het midden van de ruimtemuur

En het lot van de toekomst

Hangen aan de sociale zekerheid

Elke ontkenning is welkom

Kom rennen, geloof ik

Verscheur de krant die ik niet lees

Als een stuk schimmel

Laat de kers voor mij

Ik maak geen indruk meer op je

geen vreugde zien

Ik hou niet van de manier waarop de wereld is

Ik hou niet van het uur of de seconde

Ik koop geen cement om nostalgie te verdoezelen

Ik ken het uit mijn hoofd en heb de identiteit overgeslagen

Ik raak verward in het uniform

Van een perfect lam

Ik word getroost door het gevoel

Helemaal waar van de waarheid