Enciclopédia do Ser - Tagore

A luz do candeeiro

Para o povo formigueiro faz um mal

No céu eu vejo um trilho

Que me guia pra fora do meu quintal

Se eu sigo esse trilho

Dou adeus aos meus sentidos, vou pensar

Que as cores fazem jus à natureza

Num clima bucolical

Capturar arara é coisa feia, dá cadeia, marginal

O livre arbítrio é livre, o frio é bege

O verde é quente, eu sou normal

Na ingratidão do tempo eu pego o passo

Eu espero alguém pra me acalmar

Uma onda me controla o pensamento

Penso até em só pensar

Dez mil novas avenidas, mortas pelo mar

Preze pela sua vida e comece a pensar

A luz do candeeiro

Para o povo formigueiro faz um mal

No céu eu vejo um trilho

Que me guia pra fora do meu quintal

Se eu sigo esse trilho

Dou adeus aos meus sentidos, vou pensar

Que as cores fazem jus à natureza

Num clima bucolical

Capturar arara é coisa feia, dá cadeia, marginal

O livre arbítrio é livre, o frio é bege

O verde é quente, eu sou normal

Na ingratidão do tempo eu pego o passo

Eu espero alguém pra me acalmar

Uma onda me controla o pensamento

Penso até em só pensar

Dez mil novas avenidas, mortas pelo mar

Preze pela sua vida e comece a pensar

Het licht van de lamp

Voor de tintelende mensen is het een slechte zaak

In de lucht zie ik een rail

Dat leidt me uit mijn achtertuin

Als ik dit pad volg

Ik neem afscheid van mijn zintuigen, ik zal nadenken

Dat kleuren recht doen aan de natuur

In een bucolisch klimaat

Ara's vangen is iets lelijks, het levert gevangenis op, marginaal

Vrije wil is vrij, kou is beige

Groen is hot, ik ben normaal

In de ondankbaarheid van de tijd zet ik de stap

Ik wacht tot iemand me kalmeert

Een golf beheerst mijn gedachten

Ik denk zelfs aan gewoon denken

Tienduizend nieuwe lanen, gedood door de zee

Waardeer je leven en begin na te denken

Het licht van de lamp

Voor de tintelende mensen is het een slechte zaak

In de lucht zie ik een rail

Dat leidt me uit mijn achtertuin

Als ik dit pad volg

Ik neem afscheid van mijn zintuigen, ik zal nadenken

Dat kleuren recht doen aan de natuur

In een bucolisch klimaat

Ara's vangen is iets lelijks, het levert gevangenis op, marginaal

Vrije wil is vrij, kou is beige

Groen is hot, ik ben normaal

In de ondankbaarheid van de tijd zet ik de stap

Ik wacht tot iemand me kalmeert

Een golf beheerst mijn gedachten

Ik denk zelfs aan gewoon denken

Tienduizend nieuwe lanen, gedood door de zee

Waardeer je leven en begin na te denken