Broken Glass - sToa

You led my dream to the horizon

You bore my imprint there;

Carried my feet to the clear lake

For glass lay everywhere

Under broken shards

Were dreams that never lived

But they saved lives so many times

When we were cast adrift —

From a bus you saw an old man

Crying about his past

But he was playing on his violin

A memory made to last

Are we destined to find

Darkness deep and vast?

Regrets so scattered through our minds

Shine like broken glass —

Where hope had lured by the thousand

You gently lay me down…

Je leidde mijn droom naar de horizon

Je droeg daar mijn afdruk;

Ik droeg mijn voeten naar het heldere meer

Voor glas lag overal

Onder gebroken scherven

Waren dromen die nooit hebben geleefd

Maar ze hebben zo vaak levens gered

Toen we op drift raakten...

Vanuit een bus zag je een oude man

Huilen over zijn verleden

Maar hij speelde op zijn viool

Een herinnering gemaakt om lang mee te gaan

Zijn we voorbestemd om te vinden?

Duisternis diep en uitgestrekt?

Spijt zo verspreid door onze gedachten

Glans als gebroken glas —

Waar hoop bij duizenden had gelokt

Je legt me zachtjes neer...