In Memoriam - sToa

Be near me when my light is low.

When the blood creeps and the nerves prick

And tongle, and the heart is sick,

And all the wheels of beeing slow.

Be near me when the sensous frame

Is racked with pangs that conquer trust,

And time a maniac, scattering dust,

And life, a fury, slinging flame.

Be near me when my faith is dry,

And men the flies of latter spring,

That lay their eggs, and sting and sing,

And weave their petty cells and die.

Be near me when I fade away,

To point the term of human strife.

And on the low dark verge of life

The twilight of eternal day.

Wees bij mij in de buurt als mijn licht laag is.

Wanneer het bloed kruipt en de zenuwen prikken

En tong, en het hart is ziek,

En alle wielen van traag zijn.

Wees dicht bij me wanneer het sensuele frame

Wordt gekweld door weeën die vertrouwen overwinnen,

En tijd een maniak, stof verstrooiend,

En het leven, een woedende, slingerende vlam.

Wees bij mij als mijn geloof droog is,

En mannen de vliegen van de latere lente,

Die hun eieren leggen, en steken en zingen,

En weven hun kleine cellen en sterven.

Wees bij me als ik vervaag,

Om de term van menselijke strijd aan te duiden.

En op de lage donkere rand van het leven

De schemering van de eeuwige dag.