Transience - Steven Wilson

Cut through the countries, speed through the dark

A child in a train, distressed as it departs

It’s only the start

Faded green circles rounded your wrist

Her mother is frowning, it’s something she missed

She fixes her hair

At the failing of the day she heard

Her father always say, «Remember, it’s only the start,

It’s only the start.»

When she drifted off to sleep

She had the whole world at her feet because

It’s only the start, it’s only the start

Before they fell away, it seemed to matter all the same

But it was only the start, only the start

Only the start

Dwars door de landen, snel door het donker

Een kind in een trein, verdrietig bij het vertrek

Het is nog maar het begin

Vervaagde groene cirkels om je pols

Haar moeder fronst, het is iets wat ze heeft gemist

Ze fixeert haar haar

Bij het falen van de dag hoorde ze:

Haar vader zei altijd: «Denk eraan, het is nog maar het begin,

Het is nog maar het begin.»

Toen ze in slaap viel

Ze had de hele wereld aan haar voeten omdat

Het is nog maar het begin, het is nog maar het begin

Voordat ze wegvielen, leek het er allemaal toe te doen

Maar het was nog maar het begin, alleen het begin

Alleen het begin