Postcard - Steven Wilson

I think it’s time that I got off the kitchen floor

But is there really any point at all?

Waking up this morning felt the same

Better sleep while life is so mundane

It could have been yesterday that I locked the door

I blocked the windows up so I can’t be sure

Now I haven’t even got the will to eat

I’m lame and self-obsessed, that I will concede

I’d like to light a cigarette but I cannot

The lighter’s dead and the gas has been cut off

I’m the one you always seem to read about

The fire inside my eyes has long gone out

There’s nothing left for me to say or do

'Cause all that matters disappeared when I lost you…

Ik denk dat het tijd wordt dat ik van de keukenvloer kom

Maar heeft het echt zin?

Vanmorgen wakker worden voelde hetzelfde

Beter slapen terwijl het leven zo alledaags is

Het had gisteren kunnen zijn dat ik de deur op slot deed

Ik heb de vensters geblokkeerd, dus ik weet het niet zeker

Nu heb ik niet eens de wil om te eten

Ik ben kreupel en geobsedeerd door mezelf, dat zal ik toegeven

Ik wil graag een sigaret opsteken, maar dat kan niet

De aansteker is dood en het gas is afgesneden

Ik ben degene over wie je altijd lijkt te lezen

Het vuur in mijn ogen is allang gedoofd

Ik kan niets meer zeggen of doen

Want alles wat er toe doet, verdween toen ik je verloor...