Postcard Lovers - Stacey Kent

Lately I’ve become such a postcard lover

Especially of the ones I get from you

And if, these days, they don’t come quite so often

They charm me more than ever when they do

I picture you beside a sunny harbour

Waiting for a boat to come to shore

Your finger lingering on a postcard spinner

In the doorway of a tacky tourist store

Or whiling away those warm enchanted evenings

Writing in the corner of some café

Those careless collections of words and feelings

You happened to feel like sending me that day

I save every card, although it gets hard

To keep some order amongst those random souvenirs

It amazes me some, the way we’ve become

Such postcard lovers, divided by the oceans

And the years

Have you found yourself some wonderful companion

And all the happiness that heaven allows

Or are you homesick for that grey and drizzly nation

As you walk home amidst the evening crowds

The postcards I send to you from my own travels

Can hardly match the ones you send to me

But at least I give you news of what I’m doing

And open my heart to you occasionally

Looking back on all the cards you’ve written

From every far-flung corner beneath the sun

They say so little of the life you’re really leading

So little of the person you’ve become

But they still bear the traces of all the special places

We’ve kept deep within our hopes and in our fears

It amazes me some, the way we’ve become

Such postcard lovers, divided by the oceans and the years

De laatste tijd ben ik zo'n liefhebber van ansichtkaarten geworden

Vooral van degene die ik van je krijg

En als ze tegenwoordig niet zo vaak komen

Ze charmeren me meer dan ooit als ze dat doen

Ik zie je naast een zonnige haven

Wachten tot een boot aan land komt

Je vinger blijft hangen op een ansichtkaartspinner

In de deuropening van een smakeloze toeristenwinkel

Of die warme betoverde avonden verdrijven

Schrijven in de hoek van een café

Die onzorgvuldige verzamelingen van woorden en gevoelens

Toevallig had je die dag zin om me te sturen

Ik bewaar elke kaart, hoewel het moeilijk wordt

Om wat orde te houden tussen die willekeurige souvenirs

Het verbaast me wat, de manier waarop we zijn geworden

Zulke liefhebbers van ansichtkaarten, gedeeld door de oceanen

en de jaren

Heb je een geweldige metgezel gevonden?

En al het geluk dat de hemel toelaat

Of heb je heimwee naar dat grijze en druilerige land?

Terwijl je naar huis loopt te midden van de avonddrukte

De ansichtkaarten die ik je stuur van mijn eigen reizen

Kan bijna niet overeenkomen met degene die je naar mij stuurt

Maar ik geef je tenminste nieuws over wat ik aan het doen ben

En open af ​​en toe mijn hart voor jou

Terugkijkend op alle kaarten die je hebt geschreven

Vanuit elke verafgelegen hoek onder de zon

Ze zeggen zo weinig van het leven dat je echt leidt

Zo weinig van de persoon die je bent geworden

Maar ze dragen nog steeds de sporen van alle speciale plekken

We zijn diep in onze hoop en in onze angsten gebleven

Het verbaast me wat, de manier waarop we zijn geworden

Zulke liefhebbers van ansichtkaarten, gedeeld door de oceanen en de jaren