BLUR - Sopa

Il pleut des cordes c’est pas dehors, yah

Mes joues qui coulent, yah

La vérité a encore frappé je me sens mort y’a

Rien qui vaille le coup d’obtempérer donc j’ferme la porte à

Tous mes putains d’désirs c’est pourquoi je m’ouvre au noir là

Ils sont par la fenêtre il s’foutent d’ma gueule car ils sont vivants

J’repense à ti-peu quand j’me disais «j's'rai heureux plus grand»

Non mon p’tit, pour toi là c’est la hess des sentiments

Yeux ouverts ou fermés c’est la même j’perçois pas l’blanc

Ah, j’ai la rage de perdre

Déjà plus loin qu’le terminus je rejette ma peine

Marre de ces échecs, plus virulents qu’la peste

Ma peine se transforme en haine et elle coule dans mes veines

Askip je reste zen, mais regardez ma tête

Mon regard vers le sol fréro t’approche pas d’la tempête

Tout l’monde heureux autour, ce produit me rend bête

Duper le jour je bade, c’est dans la nuit que j’me reflète

Putain c’est triste à dire, j’balance émotions par bouquets

J’ai jamais connu c’mal et mes démons en sont inquiets

Pas habitué à ça comme voir le Real en C3

Pour me lever le matin j’dis Wingardium Leviosa

Avoir personne au bout du fil, il devient corde té-ma la poutre

Chaque jour mon cœur qui saigne, mes sentiments sont hémophiles

Té-ma la fille gars

J’coupe pas la file gars

J’respecte les femmes, les règles, et tout avant qu'ça parte mal

Mais je reste confiant, chaque tunnel à une fin

Sauf si le mien veut pas que j’me retrouve dans un mood bien

Je dévale à fond sur des prods à moog, hein

Et je reste dans l’son, pas la gueule d’numéro un

Mais je reste confiant

Chaque tunnel à une fin

Sauf si le mien veut pas que j’me retrouve dans un mood bien

Je dévale à fond sur des prods à moog, hein

Et je reste dans l’son, pas la gueule d’numéro un

La vie n’est pas rose ou alors j’suis daltonien

Je tape pas la pose, à c’qui paraît t’es pas des miens

Bruit de fantômes derrière moi j’suis pas zen

Je les traîne derrière moi j’les emmène

Loin de tout, loin de c’train de vie pas trop fun

Loin de toi, loin de cette putain d’vue j’suis plus seul

Et t’aimes pas quand je pars loin tu regardes

Et tu casses un tour et j’te parle pas vu qu’tu m’parles mal

Crame, crame mes souvenirs j’veux qu’ils partent

Fané, fané ma vie entière, il m’faut des âmes

Allez, allez laisse-moi je prends tout ton mal

Mais je triche pas pour ça il m’faudra des années, yeah

Het regent pijpestelen, het is niet buiten, jah

Mijn wangen lopen, jah

De waarheid heeft weer toegeslagen, ik voel me daar dood

Niets waard om te gehoorzamen dus doe ik de deur dicht

Al mijn verdomde verlangens, daarom stel ik me hier open voor het donker

Ze zijn bij het raam, ze geven niet om mij omdat ze leven

Ik denk terug aan toen ik tegen mezelf zei: "Ik zal gelukkig zijn als ik ouder ben"

Nee, mijn kleintje, voor jou is dit het gekste gevoel

Ogen open of dicht, het is hetzelfde, ik zie het wit niet

Ah, ik ben gek om te verliezen

Al verder dan het eindpunt wijs ik mijn pijn af

Moe van deze mislukkingen, meer virulent dan de pest

Mijn pijn verandert in haat en het stroomt door mijn aderen

Askip Ik blijf zen, maar kijk naar mijn gezicht

Mijn blik naar de grond, bro, kom niet in de buurt van de storm

Iedereen blij in de buurt, dit product maakt me stom

Dwaas de dag, ik ben slecht, het is in de nacht dat ik mezelf reflecteer

Verdorie, het is triest om te zeggen, ik breng emoties in balans met boeketten

Ik heb nog nooit zo erg gekend en mijn demonen maken zich er zorgen over

Niet gewend om Real in C3 te zien

Om 's morgens op te staan ​​zeg ik Wingardium Leviosa

Als er niemand aan de lijn is, wordt het te-ma touw de balk

Elke dag mijn bloedend hart, mijn gevoelens zijn hemofilie

T-mijn meisje man

Ik knip de lijn niet af, jongens

Ik respecteer vrouwen, regels en alles voordat het fout gaat

Maar ik blijf vol vertrouwen, elke tunnel heeft een einde

Tenzij de mijne niet wil dat ik in een goed humeur ben

Ik ga naar de bodem op moog-prikstokken, huh

En ik blijf in het geluid, niet in het gezicht van nummer één

Maar ik blijf vol vertrouwen

Elke tunnel heeft een einde

Tenzij de mijne niet wil dat ik in een goed humeur ben

Ik ga naar de bodem op moog-prikstokken, huh

En ik blijf in het geluid, niet in het gezicht van nummer één

Het leven is niet rooskleurig of ik ben kleurenblind

Ik neem de pose niet aan, het lijkt erop dat je niet van mij bent

Geluid van geesten achter me Ik ben niet zen

Ik sleep ze achter me aan, ik neem ze mee

Ver van alles, ver van deze niet al te leuke manier van leven

Ver van jou, ver van dit verdomde uitzicht, ben ik niet langer alleen

En je vindt het niet leuk als ik wegga, kijk

En je breekt een truc en ik praat niet tegen je omdat je slecht tegen me praat

Brand, brand mijn herinneringen, ik wil dat ze verdwijnen

Vervaagd, vervaagd mijn hele leven, ik heb zielen nodig

Kom op, laat me al je pijn op me nemen

Maar ik speel niet vals, dat kost me jaren, ja