Shine - Shane Koyczan

Gleam.

Where the street lamps are broken, leaving 14 year old first-time hookers

unable to see what they’re getting into.

Then shine.

For the 14 year old last-time hookers and everything they went through.

Shine in the dark places.

Where shadows cast shadows against the backdrop of husbands who cannot stop

hitting their wives.

Where the children of brutalized mothers grow up blowing out birthday candles

wishing their fathers would die.

Spark.

In the wombs where unborn babies are getting high because their mothers won’t

even try to stay clean.

Gleam.

For the unseen victims of bullies who live like magic lamps within a demon like

genies waiting to grant wishes of violence when they are rubbed the wrong way.

Shine in the dark places and shine like the day because love never had a

childhood.

Because hate grows up too soon.

So shine where the silver spoon tarnishes itself against charity where teeth

sharpen themselves against frailty.

Where every family tree falls in a forest with no one around to hear,

and Dear John letters are composed by those who never learned how to read or

write.

And the only reason our hindsight is 20/20 is because we’ve had too much

practice looking over our shoulders.

As if we could expect to find behind us anything other than the mistakes we

made.

This is where debts paid for servitude are being taxed.

Where the fates of other countries are being faxed to phone lines tapped by

governments who are sending soldiers instead of relief.

Where every belief you believe in is questioned by those who can believe what

you believe if your credit card clears.

This is where a bus driver steers past the bus stop on the wrong side of town

because he’s thinking about his kids and how tomorrow’s headlines might read.

This is where need under-weighs want.

Where the ghosts of hip-hop hunt street corners rattling gold chains that shine

in the dark places.

Where a rookie hand traces chalk around the fallen body of an 8 year old boy.

Where leaders meet to deploy more soldiers on soil that is not their own.

Where hospitals are blown up for a part in the heart of a matter of the heart

that is breaking like the levies of a city forgotten by its own government.

This is where letter-bombs are sent COD to those already DOA, and this is just

FYI.

This is where the reasons why I mean about as much as a platinum-plated clutch

to someone who lost their leg to a land mine after being promised there would

be no more land mines.

This is where the lines we drew in the sand where crossed.

The unattended swimming pools where 2 year olds who could not swim were lost.

Where holocaust survivors are now the victims of Alzheimer’s leaving them

trapped in a nightmare past where the last thing they can remember is the first

thing they wish they could forget.

And they see their sons and daughters as nothing more than strangers they’ve

never met.

These are the dark places where we against all likelihood must shine just to

make sure we’re doing everything we can.

That we’re voting for every candidate who ran on a platform of maybe we’re more

than we’ve been told.

Maybe 100 years is not too old to start thinking about what it is you want to

do with your life.

So flash like the blade of the knives we hold to the throats of those that

would have us believe love isn’t for everyone.

Then shine so you know you’ve always been someone.

That the sun that shines for them shines just as bright for all.

That those we call friend lend strength to our backbone when standing alone

with something they can never let us do.

Because they packed their bags ready to travel with us past everything we go

through.

Preparing to shine in dark places.

To tie together the shoelaces of boogeymen, then shine under the beds and in

the closets.??

By the monsters move out we owe them nothing.

Because bedtime stories have never been about tragedy.

They’ve been about leaving breadcrumb trails to help us find our way back from

catastrophe.

We were never meant to live like millionaires going broke having spent

worthless fortunes living on uncertainty.

So we must shine for all the times others will not.

Like fireflies playing against the backdrop of midnight.

Because despite everything you’ve been told, you can be bold beyond what others

believe you to be.

So see in yourself what you wish others to see, be brave in a way others may

never know, live like the undertow which catches and keeps stars spread across

the night.

Shine in the dark places.

Lend the world your light.

Glans.

Waar de straatlantaarns kapot zijn, waardoor 14-jarige first-time prostituees achterblijven

niet kunnen zien waar ze aan beginnen.

Schitter dan.

Voor de 14-jarige laatste hoeren en alles wat ze hebben meegemaakt.

Schijn in de donkere plaatsen.

Waar schaduwen schaduwen werpen tegen de achtergrond van echtgenoten die niet kunnen stoppen

hun vrouwen slaan.

Waar de kinderen van mishandelde moeders opgroeien terwijl ze verjaardagskaarsjes uitblazen

wensend dat hun vaders zouden sterven.

Vonk.

In de baarmoeder waar ongeboren baby's high worden omdat hun moeders dat niet doen

probeer zelfs clean te blijven.

Glans.

Voor de ongeziene slachtoffers van pestkoppen die als magische lampen in een demon leven

geesten die wachten om wensen van geweld in te willigen wanneer ze op de verkeerde manier worden gewreven.

Schijn in de donkere plaatsen en schitter als de dag, want liefde heeft nooit een

jeugd.

Omdat haat te snel groeit.

Dus schitter waar de zilveren lepel zichzelf aantast tegen liefdadigheid waar tanden

scherpen zich tegen kwetsbaarheid.

Waar elke stamboom in een bos valt zonder dat iemand het hoort,

en Dear John-brieven zijn samengesteld door degenen die nooit hebben leren lezen of

schrijven.

En de enige reden waarom we achteraf 20/20 zijn, is omdat we te veel hebben gehad

oefenen om over onze schouders mee te kijken.

Alsof we iets anders achter ons kunnen verwachten dan de fouten die we hebben gemaakt

gemaakt.

Dit is waar schulden betaald voor dienstbaarheid worden belast.

Waar het lot van andere landen wordt gefaxt naar telefoonlijnen die worden afgeluisterd

regeringen die soldaten sturen in plaats van hulp.

Waar elk geloof waarin je gelooft in twijfel wordt getrokken door degenen die wat kunnen geloven

u gelooft als uw creditcard wordt gewist.

Dit is waar een buschauffeur langs de bushalte aan de verkeerde kant van de stad stuurt

omdat hij aan zijn kinderen denkt en hoe de krantenkoppen van morgen zouden kunnen lezen.

Dit is waar behoefte ondergewicht wil.

Waar de geesten van hiphop op straathoeken jagen en ratelende gouden kettingen laten glimmen

in de donkere plaatsen.

Waar een groentje hand krijt trekt rond het gevallen lichaam van een 8-jarige jongen.

Waar leiders elkaar ontmoeten om meer soldaten in te zetten op grond die niet van hen is.

Waar ziekenhuizen worden opgeblazen voor een deel in het hart van een zaak van het hart

dat breekt als de heffingen van een stad vergeten door haar eigen regering.

Dit is waar bommenbrieven onder rembours worden verzonden naar degenen die al een DOA hebben, en dit is gewoon

TER INFO.

Dit is waar de redenen waarom ik zoveel bedoel als een geplatineerde koppeling

aan iemand die zijn been verloor door een landmijn nadat hem was beloofd dat hij dat zou doen

geen landmijnen meer zijn.

Dit is waar de lijnen die we in het zand trokken elkaar kruisten.

De onbewaakte zwembaden waar 2-jarigen die niet konden zwemmen verloren waren.

Waar overlevenden van de holocaust nu het slachtoffer zijn van het feit dat Alzheimer hen achterlaat

gevangen in een nachtmerrieachtig verleden waar het laatste wat ze zich kunnen herinneren het eerste is

dingen die ze zouden willen vergeten.

En ze zien hun zonen en dochters als niets meer dan vreemden die ze hebben

nooit ontmoet.

Dit zijn de donkere plekken waar we tegen alle waarschijnlijkheid in moeten schijnen

zorg ervoor dat we alles doen wat we kunnen.

Dat we stemmen voor elke kandidaat die op een platform liep van misschien zijn we meer

dan ons is verteld.

Misschien is 100 jaar niet te oud om na te denken over wat je wilt

doen met je leven.

Dus flits als het lemmet van de messen die we vasthouden aan de kelen van degenen die dat doen

zou ons willen laten geloven dat liefde niet voor iedereen is weggelegd.

Straal dan zodat je weet dat je altijd iemand bent geweest.

Dat de zon die voor hen schijnt net zo helder schijnt voor iedereen.

Dat degenen die we vrienden noemen, kracht geven aan onze ruggengraat als we alleen staan

met iets dat ze ons nooit kunnen laten doen.

Omdat ze hun koffers hebben gepakt om met ons mee te reizen langs alles waar we heen gaan

er doorheen.

Voorbereiden om te schitteren op donkere plaatsen.

Om de schoenveters van boogeymen aan elkaar te strikken en dan onder de bedden te schijnen en erin

de kasten.??

Als de monsters vertrekken, zijn we ze niets verschuldigd.

Omdat verhaaltjes voor het slapengaan nooit over tragedies gingen.

Ze gingen over het achterlaten van broodkruimelsporen om ons te helpen de weg terug te vinden

catastrofe.

Het was nooit de bedoeling dat we zouden leven als miljonairs die failliet gaan nadat ze geld hebben uitgegeven

waardeloze fortuinen die leven van onzekerheid.

Dus we moeten schitteren voor alle keren dat anderen dat niet doen.

Als vuurvliegjes die spelen tegen de achtergrond van middernacht.

Want ondanks alles wat je is verteld, kun je brutaal zijn dan anderen

geloof dat je dat bent.

Dus zie in jezelf wat je wilt dat anderen zien, wees moedig op een manier die anderen kunnen

nooit weten, leef als de onderstroom die sterren vangt en verspreid houdt

de nacht.

Schijn in de donkere plaatsen.

Leen de wereld uw licht.