Babel - Santa Sabina

Abriré la puerta porque no puedo soñar

Guardo la esperanza de estar cerca del final

En la tierra se refleja mi fragilidad

Al mirar tu rostro el miedo volverá

Me hundiré en tu silencio abismal

El motivo del suspiro no podré saber

Busco en tu mirada

Que envuelve el silencio

El camino que me deje entrar

A lo que estás sintiendo

Y mientras te busco

Pierdo la esperanza

Cuando creo que te voy a tocar

Me alejo más de ti

Me asomo a tus ojos y no me puedo encontrar

Ya perdí la fe que me ayudaba a creer

Sólo el necio, viejo anhelo me retiene aquí

Mar de sueños en que siento naufragar

Entre olas despertar e imaginar

Que conozco al fantasma que habita en tu piel

Busco…

Y mientras te busco

Pierdo la esperanza

Cuando creo que te voy a tocar

Me alejo más de tí

Las palabras pierden su verdad

Y ahora estoy más lejos

Ik doe de deur open, want ik kan niet dromen

Ik houd de hoop dicht bij het einde te zijn

Op aarde wordt mijn kwetsbaarheid weerspiegeld

Als je naar je gezicht kijkt, zal de angst terugkeren

Ik zal wegzinken in je bodemloze stilte

De reden voor de zucht zal ik niet kunnen weten

Ik zoek in je blik

dat omringt de stilte

Het pad dat me binnenlaat

naar wat je voelt

En terwijl ik naar je op zoek ben

Ik verlies de hoop

Als ik denk dat ik je ga aanraken

Ik ga verder van je weg

Ik kijk in je ogen en ik kan mezelf niet vinden

Ik verloor al het geloof dat me hielp geloven

Alleen het dwaze, oude verlangen houdt me hier vast

Zee van dromen waarin ik me schipbreuk voel

Tussen golven wakker worden en voorstellen

Dat ik de geest ken die in je huid leeft

Zoeken…

En terwijl ik naar je op zoek ben

Ik verlies de hoop

Als ik denk dat ik je ga aanraken

Ik kom verder van je af

Woorden verliezen hun waarheid

En nu ben ik verder weg