Les ouvriers - Sanseverino

Charpentier, imprimeur, mécanicien, tourneur,

De vieilles manufactures ou d’usines de chaussures

De crises économiques en restructurations,

De fermetures d’usines et de chantiers en perdition.

Salut c’est nous, nous sommes les ouvriers

Manufacture de coton, de laine et de soie

Les forges chez Renault, chantiers de La Ciotat

D’où sortaient les bagnoles, des paquebots et du tissu.

Y’en avait du boulot, ben, aujourd’hui, y’en a plus.

Cadences précarité, nous sommes les ouvriers.

Le Front Pop de 36, c'était y a bien longtemps.

40 heures à la semaine, de l’espoir pour 20 ans

Les congés sont payés, on n’osait même plus en rêver.

Ca durera pas longtemps le chômage viendra tout doucement.

On va morfler, c’est nous les ouvriers.

Tabassés les canuts 1881,

1848 les ouvriers parisiens,

Le travail à la chaîne des O. S de chez Citroën

Métro, déprime, dodo des licenciés chez Renault.

C’est notre histoire à nous, à nous les ouvriers.

Prolétaires, patrons milliardaires

Sont faits pour se plaire.

Pourquoi pas aménager, modifier les horaires

Et changer aussi les salaires.

Ceux pour qui on bossait nous ont bien baisés,

C’est compris merci, c’est pas compliqué.

De moins en moins payés, nous sommes les ouvriers.

Une grève générale et le pouvoir vacille.

Sacrifier son salaire n’est pas aussi facile.

Pour le pouvoir d’achat, il n’y a qu’le combat collectif,

L’augmentation du niveau d’vie sera notre objectif.

Tout va changer, c’est nous les ouvriers.

Rentrer d’une manif les deux arcades ouvertes

Retour au quotidien, omelette et salade verte.

Avoir quelques copains, discuter politique,

Partage du temps d’travail, ce n’est pas utopique

C’est nos idées à nous, à nous les ouvriers.

Prolétaires, patrons milliardaires

Sont fait pour se plaire.

Pourquoi pas aménager, modifier les horaires

Et changer aussi les salaires

Ceux pour qui on bossaient nous ont bien baisés,

C’est compris merci, c’est pas compliqué.

De moins en moins nombreux, nous sommes les ouvriers

Le prolo qui va au charbon a toujours raison.

L’ouvrier parisien est teigneux comme un chien.

Dans la sidérurgie on passera pas notre vie.

(Merci à Mireille pour cettes paroles)

Timmerman, drukker, monteur, draaier,

Oude fabrieken of schoenenfabrieken

Van economische crises tot herstructureringen,

Sluitingen van fabrieken en zinkende bouwplaatsen.

Hallo, wij zijn het, wij zijn de arbeiders

Vervaardiging van katoen, wol en zijde

Smeden bij de scheepswerven Renault, La Ciotat

Waar de auto's, oceaanstomers en stof vandaan kwamen.

Er was veel werk, nou, vandaag is er meer.

Cadens onzekerheid, wij zijn de arbeiders.

Het Pop Front van 36 was lang geleden.

40 uur per week, hoop op 20 jaar

De vakanties zijn betaald, we durfden er niet eens van te dromen.

Het zal niet lang duren, de werkloosheid zal langzaam komen.

We gaan dood, wij zijn de arbeiders.

Geslagen de canuts 1881,

1848 de Parijse arbeiders,

Het lopende bandwerk van Citroën's O.S

Metro, depressie, slaap van de licentiehouders bij Renault.

Dit is ons verhaal, onze arbeiders.

Proletariërs, bazen van miljardairs

Zijn gemaakt om elkaar te plezieren.

Waarom niet aanpassen, de schema's aanpassen

En ook loon wijzigen.

Degenen waar we voor werkten hebben ons goed geneukt,

Het is begrepen, dank u, het is niet ingewikkeld.

Steeds minder betaald, wij zijn de arbeiders.

Een algemene staking en machtsgolven.

Je salaris opofferen is niet zo eenvoudig.

Voor koopkracht is er alleen de collectieve strijd,

Het verhogen van de levensstandaard zal ons doel zijn.

Alles zal veranderen, wij zijn de arbeiders.

Keer terug naar de twee open arcades met een demonstratie

Terug naar het dagelijks leven, omelet en groene salade.

Heb een paar vrienden, praat over politiek,

Werktijd delen, het is geen utopie

Dit zijn onze ideeën, onze werkers.

Proletariërs, bazen van miljardairs

Zijn gemaakt om te behagen.

Waarom niet aanpassen, de schema's aanpassen

En ook loon wijzigen

Degenen waar we voor werkten hebben ons goed geneukt,

Het is begrepen, dank u, het is niet ingewikkeld.

Steeds minder, wij zijn de arbeiders

Het prole dat naar steenkool gaat, heeft altijd gelijk.

De Parijse arbeider is zo gemeen als een hond.

In de staalindustrie zullen we ons leven niet doorbrengen.

(Met dank aan Mireille voor deze teksten)