How Come? - Sandpeople

My heart used to pitter-patter, now it makes a loud clunk

I used to think the picture mattered, yes I was a proud one

Now I slouch, hunched, waiting for that blackout

To outrun the machines that tell me not to ask «How come?»

But how come

These days the babies are perfect

And the master is out of touch with the world behind the curtain

And how come

The world behind my eyes makes them nervous

And out of touch with that world that’s not made out of circuits

It was a normal day for Michael, he was the sludge of their kingdom

His job was to recycle and clean the gutters of the streets up

As complex as he was he tended to act strange

And play stupid cause he was better off that way

His back ached and nobody talked to Michael

His only friends were the rats and an electronic pocket bible

On which the words changed monthly

He held what he believed was true and saved nothing

Rounding his thoughts through the compartment in the back of his head

Blaming his God for Armageddon not happening yet

He says the computer chips in the system took the good within this

And innocent ones disappear if they look suspicious

But we all know that that’s not true, Michael’s just crazy

And if he didn’t keep the streets clean, then he’d die discretely

They think he’s no threat, but they don’t know yet

Now he goes in his own head and says it to himself

My heart used to pitter-patter, now it makes a loud clunk

I used to think the picture mattered, yes I was a proud one

Now I slouch, hunched, waiting for that blackout

To outrun the machines that tell me not to ask «How come?»

But how come

These days the babies are perfect

And the master is out of touch with the world behind the curtain

And how come

The world behind my eyes makes them nervous

And out of touch with that world that’s not made out of circuits

The days pass like dreams and years pass like blinks

And he kept them in his diary, though he couldn’t write or read

That compartment in the back of his head, he kept safe

He knew that he was dead weight the day he couldn’t clean

The rats were the only ones that listened to Michael

Cause the rats were like him in that they lived under the spiral

The rats were like him and given a similar title

And as the light grew dim, he saw that the sun was a lightbulb

There was a story that his great-grandmother told him

About when there was fresh air and the land wasn’t frozen

People looked different cause their genes weren’t altered

And the sky was blue and filled with animals called birds

Just then, he felt a pressure in the back of his neck

A routine thought check, so he had to clear his head quick

His compartment had been detected

So with the lips of a dead man he said this

My heart used to pitter-patter, now it makes a loud clunk

I used to think the picture mattered, yes I was a proud one

Now I slouch, hunched, waiting for that blackout

To outrun the machines that tell me not to ask «How come?»

But how come

These days the babies are perfect

And the master is out of touch with the world behind the curtain

And how come

The world behind my eyes makes them nervous

And out of touch with that world that’s not made out of circuits

The blackout came and technically Michael still lived

And was given new chemicals to kill rats with

It was easy

Because the rats came to him

And with the streets cleaned, he was considered angel again

My heart used to pitter-patter, now it makes a loud clunk

I used to think the picture mattered, yes I was a proud one

Now I slouch, hunched, waiting for that blackout

To outrun the machines that tell me not to ask «How come?»

But how come

These days the babies are perfect

And the master is out of touch with the world behind the curtain

And how come

The world behind my eyes makes them nervous

And out of touch with that world that’s not made out of circuits

Mijn hart bonkte vroeger, nu maakt het een luide bonk

Ik dacht altijd dat de foto ertoe deed, ja, ik was trots

Nu zit ik onderuitgezakt, ineengedoken, wachtend op die black-out

Om de machines te ontlopen die me vertellen om niet te vragen "Hoe komt dat?"

Maar hoe komt het?

Tegenwoordig zijn de baby's perfect

En de meester heeft geen voeling met de wereld achter het gordijn

En hoe komt het?

De wereld achter mijn ogen maakt ze nerveus

En geen contact met die wereld die niet uit circuits bestaat

Het was een normale dag voor Michael, hij was het slib van hun koninkrijk

Het was zijn taak om de dakgoten van de straten te recyclen en schoon te maken

Hoe complex hij ook was, hij had de neiging zich vreemd te gedragen

En speel stom want zo was hij beter af

Zijn rug deed pijn en niemand sprak met Michael

Zijn enige vrienden waren de ratten en een elektronische zakbijbel

Waarop de woorden maandelijks veranderden

Hij hield vast wat hij geloofde dat waar was en bewaarde niets

Zijn gedachten afronden door het compartiment achter in zijn hoofd

Zijn God de schuld geven van Armageddon gebeurt nog niet

Hij zegt dat de computerchips in het systeem het goede binnen hebben gehaald

En onschuldige verdwijnen als ze er verdacht uitzien

Maar we weten allemaal dat dat niet waar is, Michael is gewoon gek

En als hij de straten niet schoon hield, zou hij discreet sterven

Ze denken dat hij geen bedreiging is, maar ze weten het nog niet

Nu gaat hij in zijn eigen hoofd en zegt het tegen zichzelf

Mijn hart bonkte vroeger, nu maakt het een luide bonk

Ik dacht altijd dat de foto ertoe deed, ja, ik was trots

Nu zit ik onderuitgezakt, ineengedoken, wachtend op die black-out

Om de machines te ontlopen die me vertellen om niet te vragen "Hoe komt dat?"

Maar hoe komt het?

Tegenwoordig zijn de baby's perfect

En de meester heeft geen voeling met de wereld achter het gordijn

En hoe komt het?

De wereld achter mijn ogen maakt ze nerveus

En geen contact met die wereld die niet uit circuits bestaat

De dagen gaan voorbij als dromen en jaren gaan voorbij als knipperende ogen

En hij hield ze bij in zijn dagboek, hoewel hij niet kon schrijven of lezen

Dat compartiment achter in zijn hoofd hield hij veilig

Hij wist dat hij dood gewicht was op de dag dat hij niet kon schoonmaken

De ratten waren de enigen die luisterden naar Michael

Omdat de ratten waren zoals hij, omdat ze onder de spiraal leefden

De ratten leken op hem en kregen een vergelijkbare titel

En toen het licht zwak werd, zag hij dat de zon een gloeilamp was

Er was een verhaal dat zijn overgrootmoeder hem vertelde

Over toen er frisse lucht was en het land niet bevroren was

Mensen zagen er anders uit omdat hun genen niet veranderd waren

En de lucht was blauw en vol met dieren die vogels werden genoemd

Op dat moment voelde hij een druk in de achterkant van zijn nek

Een routinematige gedachtecheck, dus hij moest snel zijn hoofd leegmaken

Zijn compartiment was gedetecteerd

Dus met de lippen van een dode man zei hij dit:

Mijn hart bonkte vroeger, nu maakt het een luide bonk

Ik dacht altijd dat de foto ertoe deed, ja, ik was trots

Nu zit ik onderuitgezakt, ineengedoken, wachtend op die black-out

Om de machines te ontlopen die me vertellen om niet te vragen "Hoe komt dat?"

Maar hoe komt het?

Tegenwoordig zijn de baby's perfect

En de meester heeft geen voeling met de wereld achter het gordijn

En hoe komt het?

De wereld achter mijn ogen maakt ze nerveus

En geen contact met die wereld die niet uit circuits bestaat

De stroomstoring kwam en technisch gezien leefde Michael nog

En kreeg nieuwe chemicaliën om ratten mee te doden

Het was gemakkelijk

Omdat de ratten naar hem toe kwamen

En met de straten schoongemaakt, werd hij weer als een engel beschouwd

Mijn hart bonkte vroeger, nu maakt het een luide bonk

Ik dacht altijd dat de foto ertoe deed, ja, ik was trots

Nu zit ik onderuitgezakt, ineengedoken, wachtend op die black-out

Om de machines te ontlopen die me vertellen om niet te vragen "Hoe komt dat?"

Maar hoe komt het?

Tegenwoordig zijn de baby's perfect

En de meester heeft geen voeling met de wereld achter het gordijn

En hoe komt het?

De wereld achter mijn ogen maakt ze nerveus

En geen contact met die wereld die niet uit circuits bestaat