Two Scenes - San Fermin

All the little pretty girls started looking like each other

Trying to find peace of mind, now you think you need a lover

No time, you’ll find, never worry about each other

In a minute, in a minute, wanna be somebody’s mother

Oh, no All these little pretty boys with their toys blowing bubbles

Find a girl you can twirl and never minding any troubles

In a while, with a smile, it will all turn into rubble

In a minute, in a minute, you can give without a struggle

Oh, no

Try to remember sometimes

That you’re skin and bone

Make it harder on ourselves

Than it needs to be

And I can’t remember the last time

That changed anything

It’s always been life or death to me

That’s how it needs to be

It’s overwhelming sometimes

When you’re all alone

And you can’t tell if you’re floating or falling out of place

Like the astronaut calls a little dot a home

Like he can tell from outer space

Try to remember sometimes this is how it all proceeds

And as you go, you see it differenly than you used to see

And all you can do is try to reconcile the ways you help me feel

With all the things you know you need

Do well to remember sometimes that you’re skin and bone

Make it harder on ourselves than it needs to be

And I can’t remember the last time that it changed anything at all

It’s always been life or death to me, that’s how it ought to be

And all these girls, they will be mothers

It starts by being someone’s lover

Alle kleine mooie meisjes begonnen op elkaar te lijken

Probeer gemoedsrust te vinden, nu denk je dat je een minnaar nodig hebt

Geen tijd, zul je merken, maak je nooit zorgen om elkaar

Over een minuut, over een minuut, wil je iemands moeder zijn

Oh nee, al die kleine knappe jongens met hun speelgoed bellen blazen

Zoek een meisje dat je kunt ronddraaien zonder problemen te voorkomen

Over een tijdje, met een glimlach, zal het allemaal in puin veranderen

In een minuut, in een minuut, kun je geven zonder moeite

Oh nee

Probeer het je soms te herinneren

Dat je vel over been bent

Maak het onszelf moeilijker

Dan moet het zijn

En ik kan me de laatste keer niet herinneren

Dat heeft iets veranderd

Het was altijd leven of dood voor mij

Zo moet het zijn

Het is soms overweldigend

Als je helemaal alleen bent

En je kunt niet zien of je zweeft of niet op zijn plaats valt

Zoals de astronaut een klein stipje een thuis noemt

Zoals hij kan zien vanuit de ruimte

Probeer te onthouden dat het soms zo gaat

En terwijl je gaat, zie je het anders dan je vroeger zag

En het enige dat u kunt doen, is proberen de manieren waarop u mij helpt te verzoenen met elkaar te verzoenen

Met alle dingen waarvan je weet dat je ze nodig hebt

Doe er goed aan om soms te onthouden dat je huid en botten bent

Maak het onszelf moeilijker dan nodig is

En ik kan me niet herinneren wanneer het voor het laatst iets heeft veranderd

Het is altijd leven of dood voor me geweest, zo zou het moeten zijn

En al deze meisjes zullen moeders worden

Het begint met iemands minnaar te zijn