Moonskin - Samael

He walks the path of life

Following the same quest, like a ghost silly lover

Silly romance, how pathetic!

Constant, permanent disenchantment

She will be called moonskin

And she will have the beauty of the marble

Hair dancing like flames

Around her snow-while shape

(en)chained to the venus spell

He left the reason behind

Defling the garden

Forcing the passage

Going to the bottom

To steal the end

To shake death’s hand

Once again illusion fades away

Once again he’s falling

As the milky stream of life goes dying

She was called moonskin

Now she’s no more

But a round bright sphere

In his night

Floating in a timeless place

(En)chained to a shadow of the past

He walks the path of life

Carrying that old story like a cross

On which he will, on which he may

Nail another star…

Hij bewandelt het pad van het leven

Dezelfde zoektocht volgen, als een dwaze spookliefhebber

Domme romantiek, hoe zielig!

Constante, permanente ontgoocheling

Ze zal maanhuid heten

En ze zal de schoonheid van het marmer hebben

Haar dansen als vlammen

Rond haar besneeuwde vorm

(en)geketend aan de Venus-spreuk

Hij liet de reden achter

De tuin leeghalen

De doorgang forceren

Naar beneden gaan

Om het einde te stelen

Om de dood de hand te schudden

Opnieuw vervaagt de illusie

Hij valt weer

Terwijl de melkachtige stroom van het leven sterft

Ze heette moonskin

Nu is ze niet meer

Maar een ronde heldere bol

In zijn nacht

Drijvend op een tijdloze plek

(En)geketend aan een schaduw van het verleden

Hij bewandelt het pad van het leven

Dat oude verhaal als een kruis dragen

Waarop hij zal, waarop hij kan

Spijker nog een ster...