Black Trip - Samael

I’ve chosen the dark, I’ve chosen the night

I’ve lost hope of loving a day of life

The shades of night belong to me

I am at one with hell

Dead inside, I watch the time pass

I await the coming of my day

My journeys are always within me

There where is found the bottomless pit

Where, there in I plunge, always a little deeper

There, in that other world where only unity is harmony

Sheltered from the regard and the rules of men

There colour is absent, light is black

Enemies of the sun, the phantoms of the shadows

Have taught me to delight in horror

Faces without eyes, and silent lips

Float in the immensity of empty space

A sweet melancholy fills my heart

Life as a whole seems absurd

Silence is so pure, so profound that it intoxicates

The emptiness, annihilates all

And nothingness takes it place

Ik heb het donker gekozen, ik heb de nacht gekozen

Ik heb de hoop verloren om van een dag van het leven te houden

De tinten van de nacht zijn van mij

Ik ben één met de hel

Dood van binnen, ik kijk hoe de tijd verstrijkt

Ik wacht op de komst van mijn dag

Mijn reizen zijn altijd in mij

Daar waar de bodemloze put wordt gevonden

Waar, daar in, duik ik, altijd een beetje dieper

Daar, in die andere wereld waar alleen eenheid harmonie is

Beschut tegen het aanzien en de regels van mannen

Er is geen kleur, het licht is zwart

Vijanden van de zon, de spoken van de schaduwen

Hebben me geleerd om te genieten van horror

Gezichten zonder ogen en stille lippen

Zweven in de onmetelijkheid van lege ruimte

Een zoete melancholie vult mijn hart

Het leven als geheel lijkt absurd

Stilte is zo puur, zo diep dat het bedwelmt

De leegte vernietigt alles

En niets neemt zijn plaats in