Arlon - Salomé Leclerc

Tu cours, je cours aussi

Comme si des loups pointaient nos vies

Tu tombes, je tombe aussi

Comme si des pièges sous le tapis

Guettaient nos corps affaiblis

Pendant ce temps la neige est blanche

Les arbres parfois se penchent

Il y a toujours une éclaircie du haut des toits de Paris

Y aura toujours, avant l’aurore

Un réverbère qui s’endort

À la fenêtre de minuit, Arlon veillera encore

Tu cours, je cours aussi

Comme le courant portant nos vies

Tu tombes, je te suis

Par la rivière qui passe ici

Nous filerons sans bruit

Les nuits seront longues, des secondes pendant des heures

Mais l’autre bout du monde est toujours plus beau qu’ailleurs

Les nuits seront longues, à marcher dans la noirceur

À l’autre bout du monde il fait toujours plus beau qu’ailleurs

Jij rent, ik ren ook

Alsof wolven naar ons leven wezen

Jij valt, ik val ook

Als vallen onder het tapijt

Keken naar onze verzwakte lichamen

Ondertussen is de sneeuw wit

Bomen leunen soms

Er is altijd een open plek van de daken van Parijs

Er zal altijd zijn, voor de dageraad

Een straatlantaarn die in slaap valt

Om middernacht kijkt Aarlen weer

Jij rent, ik ren ook

Zoals de stroom die ons leven draagt

Je valt, ik volg je

Bij de rivier die hier passeert

We draaien rustig rond

De nachten zullen lang zijn, seconden voor uren

Maar de andere kant van de wereld is altijd mooier dan elders

De nachten zullen lang zijn, wandelen in het donker

Aan de andere kant van de wereld is het altijd mooier weer dan elders