MARLA - Salmo

Ti rubo un fotogramma

Mentre sei distratta che conti le carte

Al cinema saresti Helena Bonham Carter

Maledetta ma così elegante

Seduta al buio, quella sigaretta che

Ti illumina il viso

Porto la musica e il vino e

Facciamo un’opera d’arte, ehi

Vedova nera in preda alle emozioni

Con la ragnatela di conversazioni

E vivi così tanto in un momento che (Che)

Finiamo col dimenticarci i nostri nomi

Non so da dove vieni, non me ne hai parlato, no

Ma va bene lo stesso

Quando te l’ho chiesto hai detto: «L'universo»

O no?

Ma se mi guardi così io poi mi sento debole

Agli occhi del colpevole

Dopo di te, la calma, ah

Ma torni sempre come il karma, ah

Trucco nero, forte sguardo da bambina

È quasi mattina, ma

Ti ipnotizza mentre parla, ah

Il suo nome è Marla

E tocchi cicatrici di quei tagli fatti per guardarti dentro

Colpa dello specchio, colpa di un commento

Colpa di un tradimento

E colpa di nessuno, tu sveglia sul letto

Da sola, per ore, con l’ansia e con la sindrome dell’impostore

Ti si ghiaccia il cuore

L’estate se ne va di nuovo e porta via il colore

Torni da dove vieni e non me l’hai mai detto

Ma va bene lo stesso

Quando te l’ho chiesto hai detto: «L'universo»

O no?

Ma se mi guardi così io poi mi sento debole

Agli occhi del colpevole

Dopo di te, la calma, ah

Ma torni sempre come il karma, ah

Trucco nero, forte sguardo da bambina

È quasi mattina, ma

Ti ipnotizza mentre parla, ah

Il suo nome è Marla

Ik steel een frame van je

Terwijl je afgeleid bent bij het tellen van de kaarten

In de bioscoop zou je Helena Bonham Carter zijn

Verdomme maar zo elegant

Zittend in het donker, die sigaret die

Het verlicht je gezicht

Ik breng de muziek en de wijn e

Laten we er een kunstwerk van maken, hé

Zwarte weduwe in de greep van emoties

Met het web van gesprekken

En je leeft zo lang in een moment dat (Che)

We vergeten uiteindelijk onze namen

Ik weet niet waar je vandaan komt, je hebt me er niet over verteld, nee

Maar dat is oke

Toen ik je vroeg, zei je: "Het universum"

Of niet?

Maar als je zo naar me kijkt, dan voel ik me zwak

In de ogen van de dader

Na jou, kalmeer, ah

Maar je komt altijd terug als karma, ah

Zwarte make-up, sterke kinderblik

Het is bijna ochtend, maar

Hypnotiseert je terwijl hij praat, ah

Haar naam is Marla

En je raakt littekens aan van die sneden die gemaakt zijn om in jezelf te kijken

Geef de spiegel de schuld, geef een opmerking de schuld

Schuld van een verraad

Het is niemands schuld, je wordt wakker op het bed

Alleen, urenlang, met angst en met het bedriegersyndroom

Je hart bevriest

De zomer gaat weer weg en neemt de kleur weg

Je gaat terug naar waar je vandaan komt en je hebt het me nooit verteld

Maar dat is oke

Toen ik je vroeg, zei je: "Het universum"

Of niet?

Maar als je zo naar me kijkt, dan voel ik me zwak

In de ogen van de dader

Na jou, kalmeer, ah

Maar je komt altijd terug als karma, ah

Zwarte make-up, sterke kinderblik

Het is bijna ochtend, maar

Hypnotiseert je terwijl hij praat, ah

Haar naam is Marla