Луна - Руслана

В місто на краю землі дівчина ввійшла

З іменем — Любов,

Та легким дотиком вона усі закохані серця

Розбудила знов.

Світлим ангелом вона у кожен дім прийшла

В білому вбранні.

Пробудилося життя, та зкинула душа

Пута самоти

Приспів:

Без тепла любові вмирає чарівність життя,

То нехай назавжди зіллються два серцебиття.

Сотні раз вмираючи, ти воскресатимеш знов,

Чарівниця, ім'я якої Любов.

Коли одна на двох земля

В любові запали нове життя.

Через терни і обман всім заздрощам на зло,

Йшла любов до нас.

Так було і буде так, бо знову до людей

Прийде любові час.

Приспів.

Де є світлі слова,

Там є казка жива,

Хай знов лине луна,

Кожен крок ближче вона

Вона до тебе прийде знов,

Якщо її ім'я Любов.

Het meisje kwam de stad binnen aan de rand van de aarde

Met de naam - Liefde,

Maar met een lichte aanraking houdt ze van alle harten

Ik werd weer wakker.

Ze kwam naar elk huis als een stralende engel

In een witte jurk.

Het leven ontwaakte, en de ziel werd weggegooid

Het pad van eenzaamheid

Refrein:

Zonder de warmte van liefde sterft de charme van het leven,

Laat de twee hartslagen dan voor altijd samensmelten.

Honderden keren dat je sterft, zal je weer opstaan,

Een tovenares wiens naam Liefde is.

Wanneer één op twee land

Nieuw leven ontstoken in liefde.

Door doornen en bedrog tot alle afgunst van het kwaad,

Er was liefde voor ons.

Zo was en zal het zo zijn, want nogmaals aan de mensen

De tijd van liefde zal komen.

Refrein.

Waar zijn de heldere woorden,

Er leeft een sprookje,

Laat de maan weer opkomen,

Elke stap is ze dichterbij

Ze zal weer naar je toe komen,

Als haar naam Liefde is.