Sturm - Reverie

Die Sonne ist versunken

In einem Wolkenmeer,

Die Winde tragen Unheil,

Die Luft ist regenschwer

Das Heer der Finsternis marschiert

Ganz ohne Widerstand

Unsere Mauern, sie zerfallen stumm

Zu Asche, Staub und Sand!

Die Dunkelheit erzwingt den Thron,

Ein Blick nur himmelwärts

Zieht mich sofort in ihren Bann

Und sie verführt mein Herz

Ich merke, wie sie mich durchströmt,

Ich bin ihr untertan

Lass alle Freuden hinter mir

Im dunklen Fieberwahn

Nur vage Bilder bleiben mir,

Ich kann nicht mehr zurück

Gefangen wie ein wildes Tier

Im düst'ren Augenblick

Ein Sturm zieht auf und Licht erlischt in tosender Gewalt

Ein Donnern, unerträglich laut, das ewig widerhallt

Ein Luzifer, ein Gott des Sturms, der alles unterwirft

Ein Dämon, der in meiner Seele unbarmherzig schürft

Ein Meer aus Blitzen, das den Himmel geisterhaft erhellt

Ein Königreich, das ohne Wehr in sich zusammenfällt

Ein Regenkoloss, der erbarmungslos uns überrollt

Der jüngste Tag ist nicht mehr fern, wenn der Donner grollt

Ein Sturm zieht auf und Licht erlischt in tosender Gewalt

Ein Donnern, unerträglich laut

Ein Sturm zieht auf und Licht erlischt in tosender Gewalt

Ein Donnern, unerträglich laut, das ewig widerhallt

Ein Luzifer, ein Gott des Sturms, der alles unterwirft

Ein Dämon, der in meiner Seele unbarmherzig schürft

Ein Meer aus Blitzen, das den Himmel geisterhaft erhellt

Ein Königreich, das ohne Wehr in sich zusammenfällt

Ein Regenkoloss, der erbarmungslos uns überrollt

Der jüngste Tag ist nicht mehr fern, wenn der Donner grollt

De zon is ondergegaan

in een zee van wolken,

De winden dragen het kwaad

De lucht is zwaar van de regen

Het leger van de duisternis marcheert

Zonder enige weerstand

Onze muren vallen geruisloos

Tot as, stof en zand!

Duisternis dwingt de troon,

Een blik alleen naar de hemel

Betovert me onmiddellijk

En ze verleidt mijn hart

Ik voel het door me heen stromen

Ik ben haar onderwerp

Laat alle geneugten achter me

In het donkere delirium

Ik heb alleen vage beelden

Ik kan niet terug

Gevangen als een wild dier

In het donkere moment

Er steekt een storm op en het licht gaat uit in razend geweld

Een ondraaglijk luide donder die voor altijd weergalmt

Een Lucifer, een god van stormen die alles onderwerpt

Een demon die meedogenloos in mijn ziel graaft

Een zee van bliksem die spookachtig de lucht verlicht

Een koninkrijk dat instort zonder verdediging

Een regenkolos die genadeloos over ons heen rolt

De Dag des Oordeels is niet ver weg als de donder rommelt

Er steekt een storm op en het licht gaat uit in razend geweld

Een donderslag, ondraaglijk luid

Er steekt een storm op en het licht gaat uit in razend geweld

Een ondraaglijk luide donder die voor altijd weergalmt

Een Lucifer, een god van stormen die alles onderwerpt

Een demon die meedogenloos in mijn ziel graaft

Een zee van bliksem die spookachtig de lucht verlicht

Een koninkrijk dat instort zonder verdediging

Een regenkolos die genadeloos over ons heen rolt

De Dag des Oordeels is niet ver weg als de donder rommelt