La Loca - Raulin Rodriguez

Su hogar una nubes tendidas al sol

En sus miradas amor en sus respuestas si

Y para su dolor un solo fin

El se fue

Los cabellos pintados de gris

Ella dejo de cuidar las flores del jardín

Y le decía ven tenemos que vivir

Y los muchachos del barrio le llamaban loca

Y unos hombres vestidos de blanco le dijeron ven

Y ella grito no señor ya lo ven yo no estoy loca

Estuve loca ayer pero fue por amor

En el hospital en un banco a sol se le puede ver

Sonreír consultado su viejo reloj

Pensando en que ha de venir aquel que se marcho

Y se llevo con el su corazón

No vendrá el la espera en sus nubes al sol

En ese mundo de ayer tan solo fueron dos

En ese mundo que

Triunfo el amor

Y los muchachos del barrio le llamaban loca

Y unos hombres vestidos de blanco le dijeron ven

Y ella grito no señor ya lo ven yo no estoy loca

Estuve loca ayer pero fue por amor

Zijn huis een wolk die in de zon ligt

In hun uiterlijk, liefde, in hun antwoorden, ja

En voor je pijn een enkel einde

Hij is weg

haar grijs geverfd

Ze is gestopt met het verzorgen van de bloemen in de tuin

En ik zei hem kom, we moeten leven

En de jongens in de buurt noemden haar gek

En een paar in het wit geklede mannen zeiden hem te komen

En ze riep nee, meneer, ziet u, ik ben niet gek

Ik was gisteren gek, maar het was voor de liefde

In het ziekenhuis op een bankje in de zon zie je hem

Smile raadpleegde zijn oude horloge

Denkend dat degene die wegging moet komen

En hij nam zijn hart mee

Hij komt niet in zijn wolken wachten op de zon

In die wereld van gisteren waren er maar twee

In die wereld dat

liefde triomfeert

En de jongens in de buurt noemden haar gek

En een paar in het wit geklede mannen zeiden hem te komen

En ze riep nee, meneer, ziet u, ik ben niet gek

Ik was gisteren gek, maar het was voor de liefde