The Mute - Radical Face

Well, as a child I mostly spoke inside my head

I had conversations with the clouds, the dogs, the dead

And they thought me broken, that my tongue was coated lead

But I just couldn’t make my words make sense to them

If you only listen with your ears… I can’t get in

And I spent my evenings pulling stars out of the sky

And I’d arrange them on the lawn where I would lie

And in the wind I’d taste the dreams of distant lives

And I would dress myself up in them through the night

While my folks would sleep in separate beds… and wonder why

And through them days I was a ghost atop my chair

My dad considered me a cross he had to bear

And in my head I’d sing apologies and stare

As my mom would hang the clothes across the line

And she would try to keep the empty… from her eyes

So, then one afternoon I dressed myself alone

I packed my pillowcase with everything I owned

And in my head I said «goodbye,» then I was gone

And I set out on the heels of the unknown

So my folks could have a new life of their own

And that maybe I could find someone

Who could hear the only words that I’d known

Ooh ooh ooh ooh ooh

Ooh ooh ooh ooh ooh

Ooh ooh ooh ooh ooh

Ooh ooh ooh ooh ooh

Nou, als kind sprak ik vooral in mijn hoofd

Ik had gesprekken met de wolken, de honden, de doden

En ze dachten dat ik gebroken was, dat mijn tong bedekt was met lood

Maar ik kon mijn woorden gewoon niet logisch maken voor hen

Als je alleen met je oren luistert... ik kom er niet in

En ik bracht mijn avonden door met sterren uit de lucht te trekken

En ik zou ze rangschikken op het gazon waar ik zou liggen

En in de wind proef ik de dromen van verre levens

En ik zou mezelf de hele nacht in hen kleden

Terwijl mijn mensen in aparte bedden sliepen... en zich afvroegen waarom

En door die dagen was ik een spook bovenop mijn stoel

Mijn vader vond me een kruis dat hij moest dragen

En in mijn hoofd zou ik excuses zingen en staren

Zoals mijn moeder de kleren aan de lijn hing

En ze zou proberen de lege... uit haar ogen te houden

Dus op een middag kleedde ik mezelf alleen aan

Ik heb mijn kussensloop ingepakt met alles wat ik bezat

En in mijn hoofd zei ik 'tot ziens', toen was ik weg

En ik ging op de hielen van het onbekende

Zodat mijn mensen een nieuw eigen leven kunnen leiden

En dat ik misschien iemand kan vinden

Wie kon de enige woorden horen die ik kende?

Ooh ooh ooh ooh ooh

Ooh ooh ooh ooh ooh

Ooh ooh ooh ooh ooh

Ooh ooh ooh ooh ooh