Summer Skeletons - Radical Face

We were sun-burned and shoeless kids

It was the dead of July

We were skippin' stones in the failing light

I smelled the fire place

Although we were miles away

We were infinite

There was no time in those days

When all we knew wasn’t stolen

There was nothing real to lose

When our heads were still simple

We’d sleep beneath the moon

You were something

That would always be around

When regrets were nowhere to be found

Lost out among the trees

Our hands scraped the bark

You still had bloody knees

From your spill in the dark

We were both laughing then

While carving bad words in the wood

We had no need to speak

Night, down by the shore

We were down by the shore

When the skies opened up

And all the stars fell into the lake

When the water was warm

Walked in over my head

But you pulled me out by the collar of my shirt

Dirt in our ears, sun in our eyes

Shirts hung in rags, head in the clouds

Our fears had no teeth, hearts were still blind

You barely talked and I didn’t mind

We waren zonverbrande en schoenloze kinderen

Het was de dood van juli

We waren stenen aan het overslaan in het afnemende licht

Ik rook de open haard

Hoewel we mijlen ver weg waren

We waren oneindig

Er was geen tijd in die tijd

Toen alles wat we wisten niet was gestolen

Er was niets echts te verliezen

Toen onze hoofden nog simpel waren

We zouden onder de maan slapen

Je was iets

Dat zou altijd in de buurt zijn

Toen spijt nergens te vinden was

Verdwaald tussen de bomen

Onze handen schraapten de schors

Je had nog steeds bloederige knieën

Van je lekkage in het donker

We moesten toen allebei lachen

Terwijl je slechte woorden in het hout snijdt

We hoefden niet te praten

Nacht, aan de kust

We waren bij de kust

Toen de lucht openging

En alle sterren vielen in het meer

Toen het water warm was

Over mijn hoofd binnengelopen

Maar je trok me eruit bij de kraag van mijn shirt

Vuil in onze oren, zon in onze ogen

Overhemden hangen in lompen, hoofd in de wolken

Onze angsten hadden geen tanden, harten waren nog steeds blind

Je praatte amper en dat vond ik niet erg