Four Walls - Pulley

Four walls i know too well, silence is disturbing

It reminds me i’m alone.

procrastination

Gotta get my shit together

Gotta go out and get a life of my own

I’ll call my friends

They all work too many hours in the day

Pick up my pen, i try to write

But i’ve got nothing to say

I watch t.v.

'til it’s the end of me

Is there anything more?

come eight-o-clock

And i’m out that door just another night of nothing

Like the nothing before.

the t.

v

Set it occupies my wasted time

Until anxiety it finds me and it starts to get me down

So i sit here and i sink a little deeper

I am crippled by security that keeps me safe and sound

The t.v.

set my only friend my artificial sun

On for hours on end.

my window on a world

I just don’t see my simulcast life of monotony

New generation futures in my hands

Infrared remotes obeying my command

Another night of nothing

Just like the nothing before

I got no ties that’ll bind still i can’t make up my mind

I’ve got no place to go

That i can leave this place behind neurosis starts to breed

I can feel it eating me

Another visit from my old friend anxiety

Get up, walk away, then i’m reminded

While i stay.

i got no place to go to end all this dismay

The couch is like quicksand, the floor is like tar

The tv sucks me in

Assures i won’t get far

Hands on a clock and they’re going backwards

Another night of nothing, like the nothing before

Vier muren die ik maar al te goed ken, stilte is verontrustend

Het herinnert me eraan dat ik alleen ben.

uitstelgedrag

Ik moet mijn shit bij elkaar krijgen

Ik moet naar buiten en een eigen leven leiden

Ik bel mijn vrienden

Ze werken allemaal te veel uren in de dag

Pak mijn pen, ik probeer te schrijven

Maar ik heb niets te zeggen

Ik kijk televisie.

tot het einde van mij is

Is er nog meer?

kom acht uur

En ik ben die deur uit, gewoon weer een nacht van niets

Zoals het niets ervoor.

de t.

v

Stel het in beslag neemt mijn verspilde tijd in beslag

Totdat de angst me vindt en het me begint te irriteren

Dus ik zit hier en ik zink een beetje dieper weg

Ik ben verlamd door beveiliging die me veilig en wel houdt

De televisie.

zet mijn enige vriend mijn kunstmatige zon

Urenlang aan.

mijn venster op een wereld

Ik zie mijn simulatieleven van eentonigheid gewoon niet

Toekomst van de nieuwe generatie in mijn handen

Infrarood afstandsbedieningen gehoorzamen aan mijn bevel

Nog een nacht van niets

Net als het niets ervoor

Ik heb geen banden die binden, toch kan ik niet beslissen

Ik heb geen plek om naartoe te gaan

Dat ik deze plek achter me kan laten neurose begint te broeden

Ik voel dat het me opeet

Nog een bezoek van de angst van mijn oude vriend

Sta op, loop weg, dan word ik eraan herinnerd

Terwijl ik blijf.

ik heb geen plek om naar toe te gaan om een ​​einde te maken aan al deze ontsteltenis

De bank is als drijfzand, de vloer is als teer

De tv zuigt me op

Zorgt ervoor dat ik niet ver kom

Handen op een klok en ze gaan achteruit

Nog een nacht van niets, zoals het niets ervoor