Kinder - Puhdys

War einmal ein Haus

Menschen gingen ein und aus

Gebaut aus Stahl und Stein

Sonne schien durch alle Fenster rein

Und Kinder spielten vor der Tür

Sie hatten sich was Tolles ausgedacht

Weil man in ihrem Haus kaum grüßt und lacht

Schlichen leis' treppauf

Zum letzten Stockwerk rauf

Und lösten ein Kontakt

Alle Flimmerkisten waren plötzlich nackt

Das ganze Haus stand wie im Bann

Man suchte und fand gemeinsam den Defekt

Und hat nochmehr Gemeinsames entdeckt

Lalala…

Man sieht an diesem Akt:

Gut ist Kontakt!

Es gibt noch manches Haus

Dort sieht es ähnlich aus

Sonne scheint hinein

Aber innen wirkt es kalt wie Stahl und Stein

Und Kinder spielen vor der Tür

Verstehen manchmal all die Großen nicht

Und lachen jedem freundlich ins Gesicht

Lalala…

Denn meist liegt’s ehe man es packt:

Nur am Kontakt!

Er was eens een huis

mensen kwamen en gingen

Gebouwd van staal en steen

De zon scheen door alle ramen naar binnen

En kinderen speelden buiten de deur

Ze hadden iets geweldigs bedacht

Omdat men in haar huis nauwelijks groet en lacht

Stil naar boven gekropen

Tot de laatste verdieping

En contact gemaakt

Alle borsten waren ineens naakt

Het hele huis was in de ban

Ze zochten en vonden samen het defect

En ontdekte nog meer dingen gemeen

Lalala…

Je kunt aan deze act zien:

Goed is kontakt!

Er zijn nog enkele huizen

Het lijkt daar op elkaar

de zon schijnt naar binnen

Maar van binnen lijkt het koud als staal en steen

En kinderen spelen voor de deur

Soms begrijpen alle groten het niet

En lach in ieders gezicht

Lalala…

Omdat het er meestal is voordat je het pakt:

Alleen bij de contactpersoon!