Es fällt mir schwer - Puhdys

Heute lag ich neben Dir war wach.

Hab über uns lange nachgedacht.

Wie Du schliefst sah ich zu und sah in Dein Gesicht.

Verlorene Stunden, schuld bin ich.

Lagst vor mir, als wenn Du träumend weinst.

Und ich weiß auch, was im Traum Du meinst.

Deine Augen so tief und es tut mir leid:

Verlorene Stunden, verlorene Zeit.

Doch es fällt mir schwer, etwas einzusehen.

Obwohl ich weiß, daß ich Dich nie verlieren möcht'.

Doch es fällt mir schwer, diesen Schritt zu gehen.

Einfach nur zu sagen: Du hattest recht.

Es tut mir leid.

Morgen stehst Du wieder vor mir auf.

Machst die Wohnung, gehst dann aus dem Haus.

Und ein Tag geht geht vorbei, siehst mich müde an:

Verlorene Stunden, ich bin schuld daran.

Doch es fällt mir schwer, etwas einzusehen.

Obwohl ich weiß, daß ich Dich nie verlieren möcht'.

Doch es fällt mir schwer, diesen Schritt zu gehen.

Einfach nur zu sagen: Du hattest recht.

Es tut mir leid.

Heute lag ich neben Dir war wach.

Hab über uns lange nachgedacht.

Wie Du schliefst sah ich zu und sah in Dein Gesicht.

Verlorene Stunden, schuld bin ich.

Doch es fällt mir schwer, etwas einzusehen.

Obwohl ich weiß, daß ich Dich nie verlieren möchte'.

Doch es fällt mir schwer, diesen Schritt zu gehen.

Einfach nur zu sagen: Du hattest recht.

Es tut mir leid.

Es tut mir leid.

Es tut mir leid.

Vandaag lag ik naast je was wakker.

Denk al lang aan ons.

Terwijl je sliep, keek en keek ik in je gezicht.

Verloren uren, het is mijn schuld.

Je lag voor me alsof je huilde in een droom.

En ik weet ook wat je bedoelt in de droom.

Je ogen zo diep en het spijt me:

Verloren uren, verloren tijd.

Maar ik vind het moeilijk om iets te zien.

Hoewel ik weet dat ik je nooit wil verliezen.

Maar ik vind het moeilijk om deze stap te zetten.

Gewoon om te zeggen: je had gelijk.

Mijn excuses.

Morgen sta je eerder op dan mij.

Doe het appartement en verlaat dan het huis.

En een dag gaat voorbij, kijk me eens moe aan:

Verloren uren, het is mijn schuld.

Maar ik vind het moeilijk om iets te zien.

Hoewel ik weet dat ik je nooit wil verliezen.

Maar ik vind het moeilijk om deze stap te zetten.

Gewoon om te zeggen: je had gelijk.

Mijn excuses.

Vandaag lag ik naast je was wakker.

Denk al lang aan ons.

Terwijl je sliep, keek en keek ik in je gezicht.

Verloren uren, het is mijn schuld.

Maar ik vind het moeilijk om iets te zien.

Ook al weet ik dat ik je nooit meer kwijt wil'.

Maar ik vind het moeilijk om deze stap te zetten.

Gewoon om te zeggen: je had gelijk.

Mijn excuses.

Mijn excuses.

Mijn excuses.