Das Märchen - Puhdys

Habe mir heute ein märchen erzählt

Das damit begann — es wird sein

Setzte mich auf einen berg vor der stadt

Träumte und trank dazu wein

Sah vor mir eine fantastische welt

Mit dem, was ich alles ersann

Und habe mich mitten hineingestellt

Und glaubte schon selber daran

Nahm die gitarre und spielte dazu

Und philosophierte drauflos

Ein Lied wollt ich schreiben, das jedem was gibt

An worten und tönen so groß

Doch als ich dann wieder mein zimmer betrat

War nichts mehr von alledem da

Ich schrieb mir sofort ein ganz anderes lied

Zu dem was im bildschirm ich sah

Zu dem was im bildschirm ich sah

Wieviele narben trägt die zeit

Ins buch das uns das leben schreibt

Wieviele narben trägt die zeit

Ins buch das uns das leben schreibt

Ik vertelde mezelf een sprookje vandaag

Dat begon ermee - het zal zijn

Zat me op een berg buiten de stad

Droomde en dronk wijn

Zag een fantastische wereld voor me

Met alles wat ik heb gedroomd

En mezelf in het midden plaatsen

En geloofde er zelf in

Gitaar gepakt en mee gespeeld

En filosofeerde weg

Ik wilde een nummer schrijven dat voor iedereen iets geeft

Antwoorden en klinkt zo groot

Maar toen ik weer mijn kamer binnenkwam

Dat was er niet meer

Ik heb meteen een heel ander nummer voor mezelf geschreven

Naar wat ik op het scherm zag

Naar wat ik op het scherm zag

Hoeveel littekens draagt ​​de tijd?

In het boek dat het leven ons schrijft

Hoeveel littekens draagt ​​de tijd?

In het boek dat het leven ons schrijft