Aufruf - Puhdys

Willst Du gerade Furchen baun

Mußt Du nur nach vorne schaun

Auch wer stolpert wird doch gehn

Rückschau haltend bleibt man stehn

Drückt Dich auch ein Steinchen in den Schuh

Erzürne nicht, es zeigt Dir, daß Du gehst

Noch keine Zeit sich auszuruhn

Eh Du nicht ein Teil der Welt bezwingst

Linden blühen selten im April

Doch ist das kein Grund, daß Du gleich flennst

Immer hält Die schönste Zeit Dir still

Wenn Du sie beim rechten Namen nennst

Wenn das Jahr erst an den Füßen fror

Schaust vergebens Du nach Blüten aus

Aber warte nicht zum nächsten Flor!

Mal die Wände bunt in Deinem Haus!

Sieh ein Bahnhofsmensch gibt ein Signal

Und der Anschluß weht im Zug hinfort

Tröste Dich, zu Fuß geht jeder mal

Rennst Du gleich, ist es fast ein Sport

Wilt u voren graven?

Je hoeft alleen maar vooruit te kijken

Zelfs zij die struikelen zullen lopen

Terugkijkend sta je stil

Zelfs een kleine steen drukt je in je schoen

Niet boos worden, het laat zien dat je gaat

Nog geen tijd om te rusten

Voordat je een deel van de wereld verovert

Linden bloeien zelden in april

Maar dat is geen reden om meteen te huilen

De mooiste tijd houdt je altijd stil

Als je ze bij hun echte naam noemt

Wanneer het jaar aan je voeten bevriest

Je zoekt tevergeefs naar bloemen

Maar wacht niet op de volgende stapel!

Kleur de muren in je huis!

Zie een station man geeft een signaal

En de verbinding waait weg in de trein

Troost je, iedereen loopt wel eens

Als je rent, is het bijna een sport