Mountains - Prose

Leave the keys under the mat

For the day I’m coming back

Is it lonely when you wait on your own?

I’ve been holding up your sky

And it’s hard to say goodbye

And I’m choking on the city smoke

It’s draining tears from the man of stone

Crumble like the mountain to the sea

We’ll never stand alone

I may have left but I won’t ever leave

You may not understand

We didn’t make the plan

We’re only here to see how it ends

I knew I had to go

'cause our roads they led to wrong

You’ll get promises of gold instead

Oooooo stay strong, while I’m gone

It’s draining tears from the man of stone

Crumble like the mountain to the sea

We’ll never stand alone

I may have left but I won’t ever leave

Just as long as I got you

Then I don’t wanna fan

If I have you

They can take it all back from yeah

Just want you (just want you)

To be next to you (next to you)

I’ve done this all for you

I think I owe you an apology

'cause when I met you I know I made you promises

I would always be there for you

No matter what was stopping me

And honestly I meant every word, swear on my honesty

Nothing could possibly mean more than you to me

But lately I ain’t always been seeing you when you wanted me

The irony of it is me writing this song

Is the same exact reason I ain’t seeing you properly

Well some of you is the reason that I’m doing it

Is that I’m hoping you can have a better life because of it

Don’t wanna go hunch, right now your only worry

Is nothing to do with money, is just for you to be comforted

It’s draining tears from the man of stone

Crumble like the mountain to the sea

We’ll never stand alone

I may have left but I won’t ever leave

It’s draining tears from the man of stone

Crumble like the mountain to the sea

We’ll never stand alone

I may have left but I won’t ever leave

Laat de sleutels onder de mat liggen

Voor de dag dat ik terugkom

Is het eenzaam als je alleen wacht?

Ik heb je lucht omhoog gehouden

En het is moeilijk om afscheid te nemen

En ik stik in de stadsrook

Het zuigt de tranen van de man van steen

Verkruimel als de berg naar de zee

We zullen nooit alleen staan

Ik ben misschien vertrokken, maar ik zal nooit weggaan

Je begrijpt het misschien niet

We hebben het plan niet gemaakt

We zijn hier alleen om te zien hoe het afloopt

Ik wist dat ik moest gaan

omdat onze wegen verkeerd leidden

In plaats daarvan krijg je beloften van goud

Oooooo blijf sterk, terwijl ik weg ben

Het zuigt de tranen van de man van steen

Verkruimel als de berg naar de zee

We zullen nooit alleen staan

Ik ben misschien vertrokken, maar ik zal nooit weggaan

Net zo lang als ik je heb

Dan wil ik niet fan

Als ik jou heb

Ze kunnen het allemaal terugnemen van ja

Ik wil je gewoon (wil je gewoon)

Om naast je te zijn (naast jou)

Ik heb dit allemaal voor je gedaan

Ik denk dat ik je een verontschuldiging schuldig ben

want toen ik je ontmoette, weet ik dat ik je beloftes heb gedaan

Ik zou er altijd voor je zijn

Wat me ook tegenhield

En eerlijk gezegd meende ik elk woord, zweer op mijn eerlijkheid

Niets kan meer betekenen dan jij voor mij

Maar de laatste tijd zie ik je niet altijd wanneer je me wilde

De ironie ervan is dat ik dit nummer schrijf

Is precies dezelfde reden waarom ik je niet goed zie

Nou, sommigen van jullie zijn de reden dat ik het doe

Is dat ik hoop dat je daardoor een beter leven kunt hebben

Ik wil niet gaan voorgevoelens, op dit moment is je enige zorg

Heeft niets met geld te maken, is alleen voor jou om getroost te worden

Het zuigt de tranen van de man van steen

Verkruimel als de berg naar de zee

We zullen nooit alleen staan

Ik ben misschien vertrokken, maar ik zal nooit weggaan

Het zuigt de tranen van de man van steen

Verkruimel als de berg naar de zee

We zullen nooit alleen staan

Ik ben misschien vertrokken, maar ik zal nooit weggaan