Poseł - Jeanne de Lartigue & Alain Roudier, Фридерик Шопен

Rośnie trawka, ziółko

Zimne dni się mienią:

Ty, wierna jaskółko

Znow przed naszą sienią

Z tobą słońce dłużéj

Z tobą miła wiosna;

Witaj nam z podróży

Spiéwaczko radosna

Nie leć, czekaj, słowo!

Może ziarna prosisz?

Może piosnkę nową

Z cudzych stron przynosisz?

Latasz, patrzysz w koło

Czarnémi oczyma:

Nie patrz tak wesoło

Nié ma jéj tu, nié ma!

Poszła za żołniérza

Rzuciła tę chatkę;

Koło tego krzyża

Pożegnała matkę

Gdzie ten szlak na lewo, —

Sciskała me nogi;

A tam, gdzie to drzewo

Chciała wrócić z drogi!

Może lecisz od niéj?

Powiédzże mi przecie

Czy nie są tam głodni

Czy im dobrze w świecie?

Czy o mnie mówiła

Dobrémi tam słowy?

Czy córeczka miła

Czy synek ich zdrowy?

Het gras groeit, het kruid groeit

Koude dagen schitteren:

Jij, trouwe zwaluw

Wederom voor onze zaal

De zon is langer bij jou

Fijne lente bij jou;

Verwelkom ons op onze reis

Een vrolijke kelder

Vlieg niet, wacht, word!

Misschien granen waar je om vraagt?

Misschien een nieuw liedje

Breng je mee van de site van iemand anders?

Je vliegt, je kijkt om je heen

Met zwarte ogen:

Kijk niet zo vrolijk

Hij heeft het hier niet, hij heeft het niet!

Ze volgde de soldaat

Ze gooide die hut;

In de buurt van dat kruis

Ze nam afscheid van haar moeder

Waar is dit pad naar links, -

Ze kneep in mijn benen;

En waar is de boom?

Ze wilde terug uit de weg!

Misschien vlieg je van haar af?

Vertel het me tenslotte

Hebben ze daar geen honger?

Zijn ze goed in de wereld?

Had ze het over mij?

Goede woorden daar?

Is mijn kleine dochter aardig?

Is hun zoon gezond?