Chalice - Phil Keaggy

The way to find our selves is in the fires of our sorrow

Do we look around, expect to see the wind?

Could we prevent the trials that we face with each tomorrow?

Can’t we see this is the world were living in?

When suffering restores us, burns away the empty shallowness

And softening the heart

To be broken bread and poured out wine

When it rains it pours, turns a life into a chalice;

There to nourish every soul one at a time

We do wrong should we refuse to listen to the Master

Who went on before that we walk in His steps?

Before too long we run away… and running even faster

We fail to see the promise that He kept

And suffering restores us;

burns away the empty shallowness

And softening the heart

To be broken bread and poured out wine…

When it rains it pours;

turns a life into a chalice;

There to nourish every soul one at a time

To love is to be broken, but to love nothing and no one

We must close our own selves up, shut all the doors

And let no one in

Locked within ourselves where it’s safe and dark and motionless

Where love will cease to be

And all the while the air is wearing thin…

…chalice

When suffering restores us, burns away the empty shallowness

And softening the heart, to be broken bread and poured out wine…

When it rains it pours;

turns a life into a chalice…

There to nourish every soul…

One at a time

De manier om onszelf te vinden is in het vuur van ons verdriet

Kijken we om ons heen, verwachten we de wind te zien?

Kunnen we de beproevingen waarmee we morgen worden geconfronteerd voorkomen?

Kunnen we niet zien dat dit de wereld is waarin ze leefden?

Wanneer lijden ons herstelt, de lege oppervlakkigheid wegbrandt

En het hart verzachten

Om gebroken brood te zijn en wijn in te schenken

Als het regent, giet het, verandert een leven in een kelk;

Daar om elke ziel één voor één te voeden

We doen het verkeerd als we weigeren naar de Meester te luisteren

Wie ging verder voordat we in Zijn voetstappen liepen?

Het duurt niet lang voordat we wegrennen... en nog sneller rennen

We zien de belofte die Hij hield niet in

En lijden herstelt ons;

brandt de lege oppervlakkigheid weg

En het hart verzachten

Om gebroken brood en uitgegoten wijn te zijn...

Als het regent, giet het;

verandert een leven in een kelk;

Daar om elke ziel één voor één te voeden

Liefhebben is gebroken worden, maar van niets en niemand houden

We moeten onszelf opsluiten, alle deuren sluiten

En laat niemand binnen

Opgesloten in onszelf waar het veilig, donker en onbeweeglijk is

Waar liefde zal ophouden te zijn

En al die tijd wordt de lucht dun...

…kelk

Wanneer lijden ons herstelt, de lege oppervlakkigheid wegbrandt

En het hart verzachten, gebroken brood en uitgegoten wijn...

Als het regent, giet het;

verandert een leven in een kelk...

Daar om elke ziel te voeden...

Een per keer