Tristan - Pep's

Triste temps sur le Vercors

L’oiseau des neiges s’est envolé

Triste temps sur le Vercors

L’oiseau des neiges s’est envolé

Triste temps un ami encore

Que la dame blanche vient d’emporter

Maître des toits du monde, tu nous laissais souvent rêveur

Si jeune rentré dans la ronde, extra terrestre à tes heures

Les hommes partis trop tôt, souvent sont les meilleurs

Tu seras à jamais placé en haut, hommage à toi petit surfeur

Tu glisses, tu défies, tu tombes, tu voles

Les ailes sont dans ta tête sur cette montagne que tu frôles

Tu glisses, tu défies, tu tombes, tu voles

Les ailes sont dans ta tête sur cette montagne que tu frôles

Triste temps sur le Vercors

L’oiseau des neiges s’est envolé

Triste temps un ami encore

Que la dame blanche vient d’emporter

Y’a pas d’interdit, rien que des sensations

Il n’y a pas de vie sans risque, ce risque nous donne raison

O toi dame blanche dressée devant nous

Si belle, si injuste, si forte

Tu resteras en nous, que le souvenir nous porte

Tu resteras en nous, que le souvenir nous porte

Plus petit qu’un sapin, mais égal de la dame blanche

Gravé à jamais sur nos chemins, à jamais sur nos planches

Tu glisses, tu défies, tu tombes, tu voles

Les ailes sont dans ta tête sur cette montagne que tu frôles

Tu glisses, tu défies, tu tombes, tu voles

Les ailes sont dans ta tête sur cette montagne que tu frôles

Triste temps sur le Vercors

L’oiseau des neiges s’est envolé

Triste temps un ami encore

Que la dame blanche vient d’emporter

Mes amis, séchons nos larmes

La rancœur ne change pas le drame

Mais lançons-nous encore une fois

Pour l’amitié, la glisse, pour toi

Dernier hommage et dernière page

Partis trop tôt sont des plus sages

Prenons la piste une dernière fois

Pour l’amitié, la glisse, pour toi

Tu glisses, tu défies, tu tombes, tu voles

Les ailes sont dans ta tête sur cette montagne que tu frôles

Droevig weer op de Vercors

De sneeuwvogel is weggevlogen

Droevig weer op de Vercors

De sneeuwvogel is weggevlogen

Trieste tijd weer een vriend

Dat heeft de blanke dame net weggenomen

Meester van de daken van de wereld, je liet ons vaak dromen

Zo jong terug in de ronde, buitenaards op jouw uren

Mannen die te vroeg zijn heengegaan, zijn vaak de beste

Je zult voor altijd bovenaan staan, eerbetoon aan jou kleine surfer

Je glijdt, je daagt uit, je valt, je vliegt

De vleugels zitten in je hoofd op deze berg die je aan het grazen bent

Je glijdt, je daagt uit, je valt, je vliegt

De vleugels zitten in je hoofd op deze berg die je aan het grazen bent

Droevig weer op de Vercors

De sneeuwvogel is weggevlogen

Trieste tijd weer een vriend

Dat heeft de blanke dame net weggenomen

Er is geen verbod, alleen sensaties

Er is geen leven zonder risico, dit risico geeft ons gelijk

O jij blanke dame die voor ons staat

Zo mooi, zo oneerlijk, zo sterk

Je blijft in ons, moge de herinnering ons dragen

Je blijft in ons, moge de herinnering ons dragen

Kleiner dan een dennenboom, maar gelijk aan de witte dame

Voor altijd op onze paden geëtst, voor altijd op onze planken

Je glijdt, je daagt uit, je valt, je vliegt

De vleugels zitten in je hoofd op deze berg die je aan het grazen bent

Je glijdt, je daagt uit, je valt, je vliegt

De vleugels zitten in je hoofd op deze berg die je aan het grazen bent

Droevig weer op de Vercors

De sneeuwvogel is weggevlogen

Trieste tijd weer een vriend

Dat heeft de blanke dame net weggenomen

Mijn vrienden, laten we onze tranen drogen

Wrok verandert niets aan het drama

Maar laten we nog een keer gaan

Voor vriendschap, voor glijden, voor jou

Laatste eerbetoon en laatste pagina

Te vroeg heengegaan zijn de wijste

Laten we nog een laatste keer op pad gaan

Voor vriendschap, voor glijden, voor jou

Je glijdt, je daagt uit, je valt, je vliegt

De vleugels zitten in je hoofd op deze berg die je aan het grazen bent