Lentement - Pep's

Lentement, j’ai senti pousser

Au fond de moi cette idée

Lentement, j’ai senti pousser

Au fond de moi cette idée

Lentement, elle s’est installée

Et d’un soupir a crié

A qui dois-je m’adresser

A qui dois-je susurrer

Les mots doux enchantés

Qui feraient vriller la boule de côté

Je ne sais quoi penser maintenant

Je veux me laisser glisser contre elle lentement

Je ne sais quoi penser maintenant

Vers la dame qui fait oublier en caressant

Lentement en embrassant le vent

J’arrive parfois à voler

Lentement j’arrive à flotter

Car quand t’es sur la lune

La couleur des dunes

A comme ce goût d’immensité

Qui fait que rêve et réalité

Tendent presque à se toucher

Je ne sais quoi penser maintenant

Je veux me laisser glisser contre elle lentement

Je ne sais quoi penser maintenant

Vers la dame qui fait oublier en caressant

Lentement, je la sens m’enlacer

Sans précédent, je me sens oublier

Toutes ces images et ces larmes essuyer

D’un instant, d’un regard, de tant de douleurs partagées

Pourtant je te ressens monter

Sentiment de clic-clac sans arrêt

Reprends-moi que je puisse regarder

Cette chaleur montée

Cette couleur montée

Cette chaleur de peau, je n’peux plus m’en passer

Réchauffe-moi, emmène-moi

Réchauffe-moi, emmène-moi

Car si tu es comme moi et qu’tu n’aimes pas être oppressé

Lève-toi un matin et va crier ta liberté

Car si tu es comme moi et qu’tu n’aimes pas être oppressé

Lève-toi un matin et va crier ta liberté

Car tu sais il existe au loin

Dans un désert salé

La dame au doux refrain qui te fait oublier

Langzaam voelde ik een duw

Diep in mij dit idee

Langzaam voelde ik een duw

Diep in mij dit idee

Langzaam kwam ze tot rust

En met een zucht huilde

Met wie spreek ik

Tegen wie moet ik fluisteren

Betoverde lieve woorden

Dat zou de bal zijwaarts laten draaien

Ik weet niet wat ik nu moet denken

Ik wil langzaam tegen haar aan glijden

Ik weet niet wat ik nu moet denken

Naar de dame die je doet vergeten door te strelen

Langzaam de wind kussen

Soms lukt het me om te vliegen

Langzaam lukt het me om te zweven

Want als je op de maan bent

De kleur van de duinen

Zoals deze smaak van onmetelijkheid

Die alleen droom en werkelijkheid maakt

Bijna de neiging om aan te raken

Ik weet niet wat ik nu moet denken

Ik wil langzaam tegen haar aan glijden

Ik weet niet wat ik nu moet denken

Naar de dame die je doet vergeten door te strelen

Langzaam voel ik hoe ze me omhelst

Ongekend, ik voel me vergeten

Al deze beelden en deze tranen vegen weg

Van een moment, van een blik, van zoveel gedeelde pijn

Toch voel ik je opstaan

Non-stop klik-klak gevoel

Breng me terug zodat ik kan kijken

Deze stijgende hitte

Deze kleur gemonteerd

Deze warmte van de huid, ik kan niet zonder

Warm me op, neem me mee

Warm me op, neem me mee

Want als je bent zoals ik en je houdt er niet van om onderdrukt te worden

Sta op een ochtend op en ga je vrijheid schreeuwen

Want als je bent zoals ik en je houdt er niet van om onderdrukt te worden

Sta op een ochtend op en ga je vrijheid schreeuwen

Omdat je weet dat het ver weg is

In een zoute woestijn

De dame met het lieve refrein dat je doet vergeten