Assurdo - Patty Pravo

Punto e basta, stasera mi vesto

scendo in strada

aspettarti vuol dire impazzire

quante idee mi passano per la testa

che non immagini mai.

Tu che credi che io sia contenta

e sorrida al pensiero di starti accanto

ma per me che vivo la tua presenza

Dio… Com'è tutto assurdo!

In quei rari momenti, l'averti che senzo ha?

Mai una notte svegliarti e trovarti vicino

sentirti nel sonno il respiro

mai che una volta tu dica:"Sto con te"

quando gridi più forte in me…

Ed i giorni passati da sola

a pensare, a inventare qualcosa da fare

e tu un pretesto, ci sono dentro anch’io

rischio sempre con quello ch'è mio

ma stavolta, mi dispiace, lo decido io…

E gli impegni che spesso t’inventi

la giornata è per me, ad un tratto, finita

e così scherzando va via una vita

Dio… Com'è tutto assurdo!

In quei rari momenti, l'averti che senso ha?

Mai una notte svegliarmi e trovarti vicino

sentirti nel sonno il respiro

mai che una volta tu dica:"Sto con te"

quando gridi più forte in me…

Ed i giorni passati da sola a pensare

a inventare qualcoca da fare

e tu un pretesto, ci sono dentro anch’io

rischio sempre con quello ch'è mio

ma stavolta, mi dispiace, lo decido io

(Grazie a Mariella per questo testo)

Punt, ik ga me vanavond aankleden

ik ga de straat op

op je wachten wordt gek

hoeveel ideeën gaan er door mijn hoofd

je stelt het je nooit voor.

Jij die gelooft dat ik gelukkig ben

en glimlach bij de gedachte naast je te zijn

maar voor mij die jouw aanwezigheid beleeft

God... Hoe absurd is het!

Hoe voelt hij zich op die zeldzame momenten?

Nooit op een nacht wakker worden en jezelf in de buurt vinden

voel je adem in je slaap

nooit een keer zeg je: "Ik ben bij je"

als je harder huilt in mij...

En de dagen alleen doorgebracht

denken, iets verzinnen om te doen

en jij een voorwendsel, ik doe er ook aan mee

Ik riskeer altijd wat van mij is

maar deze keer, het spijt me, besluit ik...

En de verplichtingen die je vaak nakomt

de dag is ineens voorbij voor mij

en zo gekscherend een leven weggaat

God... Hoe absurd is het!

Wat heeft het voor zin om jou te hebben op die zeldzame momenten?

Nooit op een nacht wakker worden en je in de buurt vinden

voel je adem in je slaap

nooit een keer zeg je: "Ik ben bij je"

als je harder huilt in mij...

En de dagen alleen doorgebracht met denken

iets verzinnen om te doen

en jij een voorwendsel, ik doe er ook aan mee

Ik riskeer altijd wat van mij is

maar deze keer, het spijt me, beslis ik

(Met dank aan Mariella voor deze tekst)