Uwolnij - Pati Yang

Zanurzam się

W lepką słodycz naszych ciał

Już brak mi tchu

Powietrze tak nieznośnie drga

Odchylam głowę i tonę, a ty pytasz mnie

Czy kiedy wyjdę stąd zadzwonię jeszcze

Uwolnij mnie

Noc kończy się

A z nią odchodzę ja

Wiem brak ci słów

Ja nie słucham już

Mam serce z lodu

O trzeciej rano śpiące ciała już okrywa świt

Pod obcym domem stoję sama senna

Na dworze pusto tak i ciemno, nie wiem dokąd iść

Tam kiedyś był mój dom lecz już go nie ma

Uwolnij mnie…

ik duik erin

In de plakkerige zoetheid van ons lichaam

Ik ben al buiten adem

De lucht trilt zo ondraaglijk

Ik kantel mijn hoofd achterover en ik zak weg, en jij vraagt ​​het mij

Zal ik je weer bellen als ik hier weg ben?

Bevrijd me

De nacht loopt ten einde

En ik vertrek met haar

Ik weet dat je geen woorden hebt

Ik luister niet meer

Ik heb een hart van ijs

Dageraad bedekt de slapende lichamen om drie uur 's nachts

Ik sta alleen slaperig voor een vreemd huis

Het is zo leeg en donker buiten, ik weet niet waar ik heen moet

Daar stond vroeger mijn huis, maar dat is er niet meer

Bevrijd me ...