Опять - Naka

Поцелуи остывают,

Она веки закрывает,

Реки вспять опять пускает,

Исчезает, исчезает.

Отголоски откровений

Ищут ветра дуновений,

Только чувственные ласки,

Свои сохранили краски.

Не возможно светить не сгорая

Вот она и опять умирает

Вот она и опять забывает,

Все что было между вами.

Все так просто и серьезно,

Он ей руки накрывает

И ее опять в дорогу

Провожает, провожает

Позабытые мотивы он тихонько напевает

На рассвете этим летом,

Со смиреньем отпускает.

Все окончилось так быстро,

Как, казалось, не бывает

Она веки закрывает

Исчезает, исчезает…

Kussen worden koud

Ze sluit haar oogleden

Rivieren weer terug laten we

Verdwijnt, verdwijnt.

Echo's van openbaring

Op zoek naar wind waait

Alleen sensuele strelingen

Ze hebben hun kleuren behouden.

Het is onmogelijk om te schijnen zonder te branden

Hier gaat ze weer dood

Hier vergeet ze het weer

Alles wat tussen jullie was.

Alles is zo simpel en serieus

Hij bedekt haar handen

En ze is weer onderweg

escorts, begeleiders

Vergeten motieven zingt hij zachtjes

Bij zonsopgang deze zomer

Met nederigheid laat hij los.

Het is allemaal zo snel afgelopen

Alsof het niet leek te gebeuren

Ze sluit haar oogleden

Verdwijnen, verdwijnen...