Insondables - Mylène Farmer

Plus rien n’enchante le monde

Insondables sont les flots

Et là contemple les ombres

Il lui dit à demi-mot

Qu’il l’aime et qu’il l’adore

Qu’il l’aime

Mais le chaos du corps

A ses raisons, a ses remords

Et le ciel est sans nuage

Et les jours semblent longs

A perdu son point d’ancrage

Il rentre dans sa maison

Il l’aime, il l’adore

Il l’aime encore

Plus rien n’enchante le monde

Insondables sont les vents

Et là contemple les ombres

Un silence assourdissant

Il l’aime et il l’adore

Il l’aime

Mais le chaos du corps

A ses raisons, a ses remords

Et le ciel est sans nuage

Et les jours sembles longs

Perdu le cœur d’une femme

Et la mort porte son nom

Il l’aime et il l’adore

Il l’aime

Il saignera encore

Jusqu'à sa mort

Sa mort, sa mort, sa mort

Sa mort, sa mort…

Mylene Farmer —

Niets betovert de wereld meer

Ondoorgrondelijk zijn de golven

En daar de schaduwen aanschouwen

Hij vertelt haar in een half woord

Dat hij van haar houdt en haar aanbidt

dat hij van haar houdt

Maar de chaos van het lichaam

Om zijn redenen, om zijn spijt

En de lucht is onbewolkt

En de dagen lijken lang

Heeft zijn anker verloren

Hij gaat terug naar zijn huis

Hij houdt van haar, hij aanbidt haar

Hij houdt nog steeds van haar

Niets betovert de wereld meer

Ondoorgrondelijk zijn de winden

En daar de schaduwen aanschouwen

Een oorverdovende stilte

Hij houdt van haar en hij aanbidt haar

Hij houdt ervan

Maar de chaos van het lichaam

Om zijn redenen, om zijn spijt

En de lucht is onbewolkt

En de dagen lijken lang

Verloor het hart van een vrouw

En de dood draagt ​​zijn naam

Hij houdt van haar en hij aanbidt haar

Hij houdt ervan

Hij zal weer bloeden

tot zijn dood

Zijn dood, zijn dood, zijn dood

Zijn dood, zijn dood...

Mylène Boer -