Black Millenium - Mütiilation

Devastation over the world, bloodred sky burning the humans below

Survivors in rat’s galleries raping the poisoned ground

No one know what to come, the cancer eats the fruit

The curse of 2000 years of ignorance but none to carry the memory

In the same way they burnt the books and history was erased

When they behold is was too late, the sickening process was running out

It began with chemo war, death rays and fire guns even killed the night

It looks some days, just a few days

All came so fast…

Unbearable noxious smoke fill the air

Nowhere to escape on the acid poisoned ground

Returning to ashes, life slowly fades

Black millenium…

And after they started to fight for the remains of a dead crust

No place to bury the dead, falling closer to the end on each second

Cannibalism spreads the venom for the degenerated years to come

In a blast history changed, no salvation

They prayed and prayed again trapped and hungry like rats

Returning to middle age, fearing diseases and plague

But the essence of Evil comes from the inside

The forsaken whore stays shut

Graves everywhere, I remember their redened eyes

Eternity won’t newer erase the nightmare to come

Black millenium has come, all is lost

The mess of a whole planed

In my gaseous phantom form, anonymous witness of the fall

Even bitterness has gone, I she’d no tears

Ashes…

Verwoesting over de hele wereld, bloedrode lucht die de mensen beneden verbrandt

Overlevenden in rattengalerijen die de vergiftigde grond verkrachten

Niemand weet wat te komen, de kanker eet de vrucht

De vloek van 2000 jaar onwetendheid, maar niemand om de herinnering mee te dragen

Op dezelfde manier waarop ze de boeken verbrandden en de geschiedenis werd gewist

Toen ze zagen dat het te laat was, liep het misselijkmakende proces op

Het begon met chemooorlog, dodelijke stralen en vuurwapens die zelfs de nacht doodden

Het lijkt op een paar dagen, maar op een paar dagen

Alles kwam zo snel...

Ondraaglijke schadelijke rook vult de lucht

Nergens om te ontsnappen op de met zuur vergiftigde grond

Terugkerend tot as, het leven vervaagt langzaam

Zwarte millennium…

En nadat ze begonnen te vechten voor de overblijfselen van een dode korst

Geen plaats om de doden te begraven, elke seconde dichter bij het einde

Kannibalisme verspreidt het gif voor de komende jaren

Geschiedenis van een explosie gewijzigd, geen redding

Ze baden en baden opnieuw, gevangen en hongerig als ratten

Terugkerend naar middelbare leeftijd, uit angst voor ziektes en pest

Maar de essentie van het kwaad komt van binnenuit

De verlaten hoer blijft dicht

Overal graven, ik herinner me hun rode ogen

De eeuwigheid zal de komende nachtmerrie niet uitwissen

Het zwarte millennium is aangebroken, alles is verloren

De puinhoop van een hele geschaafde

In mijn gasachtige spookvorm, anonieme getuige van de val

Zelfs de bitterheid is verdwenen, ik zou geen tranen hebben

As…