Convite - MTW, Sant

Te faço um convite, vamos embora daqui

A festa perdeu a graça, prefiro você lá em casa

Vou roubar você pra mim, longe das garras e armas da tristeza

Onde eu possa te chamar de princesa, minha princesa

E fazer desse melodrama, cama

A gente se esbarra, se encaixa e se ama

A gente ainda se ama, amor

Despir o verso feito um vestido

Na porta foi barrado o juízo

Vou te tirar pra dançar, é perigoso, proibido e você gosta

A luz da noite um céu neon

Me afogo nesses lábios de Chandon

Não me atraem 50 tons de cinza

Prefiro ela, louca, tarja preta na minha vida

Te faço um convite, vamos embora daqui

A festa perdeu a graça, prefiro você lá em casa

E eu te levo pra casa e apago a luz e realizo seus desejos

Me perco no seu gosto, você perde no meu beijo

Garrafa de Hennessy e o paraíso aos seus pés

A noite só começa e acaba de passar das 10

O clima esquenta e o meu corpo chama por você

Olhos nos olhos, teu perfume faz enlouquecer

Fala baixinho no ouvido o quanto me quer

Na minha cama, na sala ou num lugar qualquer

Beijo tua boca, pescoço, vestido tá no chão

Minha mão na sua nuca, me olha com tesão

O inesquecível é o que tenho pra te oferecer

A noite fica completa só eu e você

É como se Van Gogh tivesse te pintado numa tela

E Basquiat, as tatuagens no entorno dela

Um show privado num mundo que só pertence a nós

E tudo é mais gostoso quando estamos a sós

Te faço um convite, vamos embora daqui

A festa perdeu a graça, prefiro você lá em casa

Te faço um convite (Ai, com licença)

Vamos embora daqui (Vamos embora daqui)

A festa perdeu a graça (Pior que ela nem começou)

Prefiro você lá em casa (Sant!)

Quando o silêncio conta coisas que eu não quero ouvir (que eu não quero ouvir)

O barulho dessas pessoas embriaga

Amor se torna menos insuportável de sentir

Mas tem contatos que a memória não apaga (jamais)

Quase me afogo nas águas retidas em minhas retinas

E quase me enforco em meus nós (quase)

Mesmo que todas as cortinas se fechem (diz)

O show ainda é dos dois

Doidos nas festas com esses sorrisos de SOS

Nas suas vestes, projeções

Mas há verdades em suas frestas

E eu me esforcei pra ler cada entrelinha

Sozinho, dedilhando sereias

Um belo engano, drink no gelo

Beijo no canto, desmoronando castelos de areia

Te faço um convite (Passa a visão)

Vamos embora daqui (Vamo meter o pé)

A festa perdeu a graça (É, agora)

Prefiro você lá em casa (Prefiro)

Te faço um convite (Eai?)

Vamos embora daqui (Vamos embora)

A festa perdeu a graça

Prefiro você lá em casa

Ik nodig je uit, laten we hier weggaan

Het feest verloor zijn charme, ik heb je liever thuis

Ik ga je voor mezelf stelen, weg van de klauwen en wapens van verdriet

Waar ik je prinses kan noemen, mijn prinses

En maak dit melodrama, bed

We komen elkaar tegen, passen bij elkaar en houden van elkaar

We houden nog steeds van elkaar, schat

Kleed de rug uit als een jurk

Bij de deur werd het vonnis verjaard

Ik zal je ten dans vragen, het is gevaarlijk, verboden en je vindt het leuk

Het nachtlicht een neonhemel

Ik verdrink in deze lippen van Chandon

Ik voel me niet aangetrokken tot 50 tinten grijs

Ik geef de voorkeur aan haar, gekke, zwarte streep in mijn leven

Ik nodig je uit, laten we hier weggaan

Het feest verloor zijn charme, ik heb je liever thuis

En ik breng je naar huis en doe het licht uit en vervul je wensen

Ik verdwaal in je smaak, jij verliest in mijn kus

Fles Hennessy en het paradijs aan je voeten

De nacht is net begonnen en het is net over 10

Het klimaat warmt op en mijn lichaam roept om jou

Oog in oog, je parfum maakt me gek

Zeg zachtjes in mijn oor hoe graag je me wilt

In mijn bed, in de woonkamer of waar dan ook

Ik kus je mond, nek, jurk ligt op de grond

Mijn hand in je nek, je kijkt me geil aan

Het onvergetelijke is wat ik je te bieden heb

De nacht is compleet, alleen jij en ik

Het is alsof Van Gogh je op canvas heeft geschilderd

En Basquiat, de tatoeages om haar heen

Een privéshow in een wereld die alleen van ons is

En alles is beter als we alleen zijn

Ik nodig je uit, laten we hier weggaan

Het feest verloor zijn charme, ik heb je liever thuis

Ik nodig je uit (Oh, neem me niet kwalijk)

Laten we hier weggaan (Laten we hier weggaan)

Het feest verloor zijn charme (erger dat het niet eens begon)

Ik heb liever dat je thuis bent (Sant!)

Wanneer stilte dingen vertelt die ik niet wil horen (die ik niet wil horen)

Het lawaai van deze mensen is bedwelmend

Liefde wordt minder ondraaglijk om te voelen

Maar er zijn contacten die het geheugen niet wist (nooit)

Ik verdrink bijna in het water dat in mijn netvlies wordt vastgehouden

En ik hang mezelf bijna in de knoop (bijna)

Zelfs als alle gordijnen sluiten (zegt hij)

De show is nog steeds voor hen tweeën

Gek op feestjes met die SOS-glimlachjes

In je gewaad, projecties

Maar er zijn waarheden in hun spleten

En ik deed mijn best om tussen de regels door te lezen

Alleen, vingerende zeemeerminnen

Een mooie fout, drink op ijs

Kus in de hoek, afbrokkelende zandkastelen

Ik nodig je uit (Geef de visie door)

Laten we hier weggaan (Laten we hier weggaan)

Het feest verloor zijn gratie (ja, nu)

Ik heb liever dat je thuis bent (ik geef de voorkeur)

Ik nodig je uit

Laten we hier weggaan (Laten we hier weggaan)

Het feest verloor zijn gratie

Ik heb je liever thuis