Moja pieszczotka - Jeanne de Lartigue & Alain Roudier, Фридерик Шопен

Moja pieszczotka gdy w wesołej chwili

Pocznie szczebiotać i kwilić i gruchać:

Tak mile grucha, szczebioce i kwili

Że nie chcąc słówka żadnego postradać

Nie śmiem przerywać, nie śmiem nie śmiem odpowiadać

I tylko chciałbym słuchać, słuchać, słuchać

I tylko chciałbym słuchać, słuchać, słuchać

Lecz mowy żywość gdy oczki z apali

I pocznie mocniej jagody różować

Perłowe ząbki błysną śród korali:

Ach!

wtenczas śmielej w oczęta poglądam

Usta pomykam i słuchać nie żądam

Tylko całować, całować, całować, całować

Mijn streling wanneer ik op een gelukkig moment ben

Hij zal beginnen te tjilpen en te jammeren en te koeren:

Hij koert zo gezellig en kletst en jankt

Dat ik geen woord wil verliezen

Ik durf niet te stoppen, ik durf niet te antwoorden

En ik wil gewoon luisteren, luisteren, luisteren

En ik wil gewoon luisteren, luisteren, luisteren

Maar levendigheid van spraak wanneer de ogen van de apali

En hij zal de bessen meer roze gaan maken

Parelkruidnagels schitteren tussen de kralen:

Ah!

dan kijk ik brutaler in mijn ogen

Ik sla mijn lippen over en ik eis niet te luisteren

Gewoon kus, kus, kus, kus