Mitternacht - Misanthrop

Wenn mich Gefühle bedrücken sitz ich zwischen den Stühlen

Kehr alle Blicke nach innen, und Perspektiven den Rücken

Stelle mich selbst in den Regen bis ich verschnupf und verkühle

Augen getrübt, Haare zerwühlt nach depressiven Schüben

Von allen Kontakten sind sechs siebtel verkrüppelt

Die wenigen restlichen äußerst bedenklich verstümmelt

Eure teuren Bilder habt Ihr wie Throw-Ups gekritzelt

Denn sämtliche Wege zu mir führen durch zerklüftete Wüsten

Stürzte ich früher ins nächtliche Getümmel

Will ich heut kaum Zeit allein zu zweit verbringen

Bedeutsamen Freundschaften läßt sich vieles vermitteln

Nur in diesem Fall werden überall die Köpfe geschüttelt

So habe vor Jahren ich mich vor Lachen gekringelt

Heutzutage tut Lachen so weh wie geprügelt

Manchmal stiehlt Harald Schmidt mir ein quälendes Grinsen

Doch überwiegend bin ich ernster als Schweigegelübbde

Der gerade Pfad driftet ab, wird zur schiefen Bahn

Ich empfang mit Verstand nur noch ein Zerrbild der Wissenschaft

Ich gebe den Trieben nach und krieg es dann mit der Angst:

Es ist nicht kurz vor zwölf sondern exakt Mitternacht

Der gerade Pfad driftet ab, wird zur schiefen Bahn

Ich empfang mit Verstand nur noch ein Zerrbild der Wissenschaft

Ich gebe den Trieben nach und krieg es dann mit der Angst:

Es ist nicht kurz vor zwölf sondern exakt Mitternacht

Ganz anders als Fernsehen wird mir immer komischer

Wie wenn unser Leben Zuckerschlecken aus nem Topf mit Honig wär

Der Münchener Woody Allen, nur ein Stückchen mehr neurotischer

Leidet stumm als Solitär und spielt Solitär

Mein singulärer Auftritt ist nicht singulär ein optischer

Bezogen auf Beziehungen wäre Platon nicht platonischer

Leute bräuchten mir nicht heucheln, wie bedeutend toll ich wär

Sie bräuchten bloß gehäufter läuten — Ich trag die Glocke vor mir her

Wenn Popcorn nicht wär, ich würde verrückt werden

Weil ich jede Lebenslust dem Lebensfrust verfütterte

Auch betäubt es durch die Süße die Sinne und das Bittere

Und Kaugeräusche ärgern solche, die sonst nichts erschütterte

Narzismus statt Franziskus wäre jetzt wünschenswert

Dann wäre ich sprichwörtlich und nicht örtlich über'n Berg

Und ich wäre schon einer Person liebenswert

Der Hauch dieser Vision ist der Wind, der mir den Rücken stärkt

Der gerade Pfad driftet ab, wird zur schiefen Bahn

Ich empfang mit Verstand nur noch ein Zerrbild der Wissenschaft

Ich gebe den Trieben nach und krieg es dann mit der Angst:

Es ist nicht kurz vor zwölf sondern exakt Mitternacht

Der gerade Pfad driftet ab, wird zur schiefen Bahn

Ich empfang mit Verstand nur noch ein Zerrbild der Wissenschaft

Ich gebe den Trieben nach und krieg es dann mit der Angst:

Es ist nicht kurz vor zwölf sondern exakt Mitternacht

Als gevoelens me deprimeren, zit ik tussen de stoelen

Draai alle ogen naar binnen en keer perspectieven de rug toe

Sta mezelf in de regen tot ik verkouden en verkouden word

Bewolkte ogen, verward haar na depressies

Van alle contacten is zes zevende kreupel

De weinige overgebleven extreem ernstig verminkt

Je krabbelde je dure foto's als overgeven

Omdat alle wegen naar mij leiden door ruige woestijnen

Ik viel in de nachtelijke onrust

Ik heb bijna geen zin om vandaag als stel alleen te zijn

Er kan veel worden overgebracht op zinvolle vriendschappen

Alleen in dit geval worden overal hoofden geschud

Zo kroop ik jaren geleden ineen van het lachen

Lachen doet tegenwoordig net zoveel pijn als geslagen worden

Soms steelt Harald Schmidt een pijnlijke grijns van me

Maar meestal ben ik serieuzer dan geloften van stilte

Het rechte pad drijft weg, wordt een hellend pad

Met mijn geest krijg ik alleen een vertekend beeld van wetenschap

Ik geef toe aan de drang en word dan bang:

Het is niet even voor twaalf maar precies middernacht

Het rechte pad drijft weg, wordt een hellend pad

Met mijn geest krijg ik alleen een vertekend beeld van wetenschap

Ik geef toe aan de drang en word dan bang:

Het is niet even voor twaalf maar precies middernacht

Heel anders dan tv, word ik steeds vreemder

Alsof ons leven een bed van rozen is uit een pot honing

De Munich Woody Allen, net een beetje meer neurotisch

Lijdt stil als solitaire en speelt solitaire

Mijn unieke uiterlijk is niet alleen optisch

Plato zou wat betreft relaties niet platonischer zijn

Mensen zouden niet tegen me hoeven te doen alsof ik enorm geweldig was

Je hoeft alleen maar vaker te rinkelen - ik draag de bel voor me

Zonder popcorn zou ik gek worden

Omdat ik elke levenslust heb gevoed aan de frustratie van het leven

Het verdooft ook de zintuigen door de zoetheid en het bittere

En kauwgeluiden ergeren degenen die anders door niets werden geschokt

Narcisme in plaats van Francis zou nu wenselijk zijn

Dan zou ik letterlijk en niet lokaal over de heuvel zijn

En ik zou al lief zijn voor één persoon

De adem van dit visioen is de wind die mijn rug versterkt

Het rechte pad drijft weg, wordt een hellend pad

Met mijn geest krijg ik alleen een vertekend beeld van wetenschap

Ik geef toe aan de drang en word dan bang:

Het is niet even voor twaalf maar precies middernacht

Het rechte pad drijft weg, wordt een hellend pad

Met mijn geest krijg ik alleen een vertekend beeld van wetenschap

Ik geef toe aan de drang en word dan bang:

Het is niet even voor twaalf maar precies middernacht