Luftballon - Misanthrop

Ich bin randvoll Frustration, ein prallgefüllter Luftballon

In jeder meiner Reden schwingt ein aggressiver Unterton

Vielen bin ich nicht mehr als ne dankbare Versuchsperson

Ist einmal Interesse da, ist es schneller weg als Fluktuation

Man sieht es mir nicht an, doch man sähe in mir drin

Wie es kocht und brodelt, brennt und lodert, säh man richtig hin

Ich knirsche mit den Zähnen, ball die Fäuste wie bei Minusgraden

Viele täuschen sich, wenn sie meinen ich könnte nie zuschlagen

Ein Sandsack reicht nicht mehr, ein Strohkopf ist mir gut genug

Ich box im Club und reiß ihn ein und mein, es wäre Kundenwunsch

Durch meine Adern wird von Satan höchstpersönlich Blut gepumpt;

Mein Zorn zerstört sein Ziel aber ohne guten Grund

Ich hab ne Wut im Bauch, die mich dicker macht als ein Walross

Gegen meine Strafen war das Mittelalter einfallslos

Gegen mich wirkt ein Choleriker schlicht teilnahmslos

Sprech ich in einem Saal voller Misanthropen ist der Beifall groß

Wiederhol Deine Frage, ich hab sie nicht verstanden

Wiederhol Deine Frage, ich hab sie nicht verstanden

Wiederhol Deine Frage, ich hab sie nicht verstanden!

Vor allem hab ich nicht verstanden, warum Du sie mir stellst

Sprich mich ja nicht noch mal an, wenn Du wieder nur dasselbe sagst

Was Du bist ist hochnäsig, was Du tust ist ekelhaft

Ich werd mich nicht beruhigen, auch nicht mit Yoga lebenslang

Denn was mich so wütend macht, ist Deine bloße Existenz

Mir platzt der Kragen leicht, mir platzt der Kragen gleich

Wegen mir klettern Furien extra aus dem Sagenreich

Raimund und Moliere haben von mir gelernt, was hassen heißt

Ich reiße mir kein Bein aus, auch wenn niemand meinen Namen weiß

Ich hab mehr Wut in mir als ein Rebell, der einen Aufstand führt

Ich bin das Zünglein an der Waage, das gute Tage austariert

Wo andere feige Sprüche heimlich an die Hauswand schmieren

Sag ich jedem, dass er nichts ist, wenn ich ihn ausradier

Ik barst van de frustratie, een uitpuilende ballon

In al mijn toespraken zit een agressieve ondertoon

Voor velen ben ik niet meer dan een dankbaar proefpersoon

Als er eenmaal interesse is, is het sneller weg dan fluctuatie

Je kijkt me niet aan, maar je kunt wel in me kijken

Je kunt echt zien hoe het kookt en suddert, brandt en laait

Ik knars met mijn tanden, bal mijn vuisten alsof het onder nul is

Velen vergissen zich als ze denken dat ik nooit zou kunnen toeslaan

Een bokszak is niet meer genoeg, een rieten kop is goed genoeg voor mij

Ik boks bij de club en breek het af en denk dat het een verzoek van een klant is

Het bloed wordt door Satan zelf door mijn aderen gepompt;

Mijn woede vernietigt zijn doelwit zonder goede reden

Ik heb een woede in mijn maag die me dikker maakt dan een walrus

De Middeleeuwen waren fantasieloos over mijn straffen

Voor mij lijkt een cholericus gewoon apathisch

Als ik spreek in een zaal vol misantropen, is het applaus groot

Herhaal je vraag, ik begreep hem niet

Herhaal je vraag, ik begreep hem niet

Herhaal je vraag, ik begreep het niet!

Ik begreep vooral niet waarom je het mij vroeg

Praat niet meer met me als je nog een keer hetzelfde zegt

Wat je bent is verwaand, wat je doet is walgelijk

Ik zal niet kalmeren, ook niet met yoga voor het leven

Want wat me zo boos maakt, is jouw bestaan ​​zelf

Mijn halsband barst gemakkelijk, mijn halsband staat op barsten

Furies klimmen dankzij mij uit het rijk van legendes

Raimund en Molière leerden van mij wat het betekent om te haten

Ik zal niet achterover buigen, zelfs als niemand mijn naam kent

Ik heb meer woede in mij dan een rebel die een rel leidt

Ik tip de weegschaal die goede dagen in evenwicht houdt

Waar anderen stiekem laffe leuzen op de huismuur krabbelen

Ik vertel iedereen dat ze niets zijn als ik ze uitwis