The Crippled Lion - Michael Nesmith, The First National Band

Slowly, I walk through the gently falling rain

And I know that I will never pass this way again

Never wondering why--teardrops chaffing my eyes

Longing to be where the noted kisses fall

Lingering and still, while quietly they tell their all

Blue is the color of the sun

And nothing stops when everything is done

Now my whole world opens up in different rhymes and tunes

With the highways making up the verse

And then suddenly I see the light of something called the moon

And though my path is planned, it’s not rehearsed

So I move along to the next thing on the list

Knowing full well that some of them just don’t exist

But I am finally alone

And where my foot steps down is where it’s home

Now my whole world opens up in different rhymes and tunes

With the highways making up the verse

And then suddenly I see the light of something called the moon

And though my path is planned, it’s not rehearsed

So I move along to the next thing on the list

Knowing full well that some of them just don’t exist

But I am finally alone

And where my foot steps down is where it’s home

Langzaam loop ik door de zacht vallende regen

En ik weet dat ik deze kant nooit meer zal passeren

Ik vraag me nooit af waarom - tranen schuren in mijn ogen

Verlangen om te zijn waar de bekende kussen vallen

Stil en stil, terwijl ze stilletjes alles vertellen

Blauw is de kleur van de zon

En niets stopt als alles klaar is

Nu gaat mijn hele wereld open in verschillende rijmpjes en deuntjes

Met de snelwegen die het vers vormen

En dan zie ik plotseling het licht van iets dat de maan wordt genoemd

En hoewel mijn pad is gepland, is het niet geoefend

Dus ik ga verder naar het volgende op de lijst

Heel goed wetende dat sommige van hen gewoon niet bestaan

Maar ik ben eindelijk alleen

En waar mijn voet naar beneden stapt, is waar hij thuis is

Nu gaat mijn hele wereld open in verschillende rijmpjes en deuntjes

Met de snelwegen die het vers vormen

En dan zie ik plotseling het licht van iets dat de maan wordt genoemd

En hoewel mijn pad is gepland, is het niet geoefend

Dus ik ga verder naar het volgende op de lijst

Heel goed wetende dat sommige van hen gewoon niet bestaan

Maar ik ben eindelijk alleen

En waar mijn voet naar beneden stapt, is waar hij thuis is